The Blue Doughnut

(greek) Το Μπλε Κουλούρι - ότι καταλάβατε...

Πέμπτη, Οκτωβρίου 19, 2006

Ο λατρευτός πωπός σου

Ας υποθέσουμε πως είστε άντρας και είστε ερωτευμένος με μια γυναίκα ...λιγάαααακι (ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ δηλαδή) πιο παχουλή απ'ότι είναι το φυσιολογικό. Με ποιόν τρόπο θα μπορούσατε να την πείσετε πως η τεράστια σφαιρική περιοχή που βρίσκεται κάτω από τη μέση της όχι μόνο δεν σας ξενερώνει αφάνταστα, αλλά σας φτιάχνει τρελά κιόλας από πάνω; Η απάντηση στην απορία σας και στην απορία χιλιάδων άλλων μαζοχιστών και συνάμα σαβουρογάμηδων αντρών έρχεται όπως πάντα μέσα από τη ζωή, με τη μορφή ενός συγκλονιστικού mail ενός άντρα που αποτελεί πραγματικά παράδειγμα προς μίμηση, ας του δώσουμε το κωδικό όνομα Γκχάμστερ


O Latreytos popos sou!!!


-----10 logoi poy latreyw ton popo sou kai de sysanasxetw-----
poy einai megaloytsikos!!!



1. Pote paraponemenos: Sigoureyei to epi8ymhto gegonos na mhn menoun
adeia ta xeria moy.

2. Gia wres lyssas: Otan 8elw na se dagkwsw sto popo apo th lyssa
moy,prwto 8a koyrastei to sagoni moy para 8a melaniasei o popos sou.
Opote 8a ikanopoih8ei h lyssa moy gia popodagkwnies. Enw an eixes
mikrouli kwlaraki? E???

3. 8emata eystoxias: Otan sou rixnw mikres mpatsoules sto popo de
xreiazetai na xanw xrono sto shmadi!!! Giati poly apla 8a brw stoxo!!!

4. Xaritwmenos: Optika einai poly se3i etsi gematoylis kai kampylwtos
poy einai, otan eisai mproumhta sto krebbati kai fenetai etsi
glykoylhs kai petaxtoylis o popoylis sou. (ZZzzmouts!)

5. Ma3ilaraki: Twra poy eipa gia mproumhta mh 3exasw na anaferw
tote poy eisai 3aplwmenh mproumhta kai gw apo panw sou kai katw moy
kati einai kapou allou kai einai toso anapaytika... San ena poly
malako kai anatomiko ma3ilaraki eidika ftiagmeno gia thn perioxh
tou swmatos moy poy efaptetai sto popoydaki soy.... (groumf!)

6. Aerosakos asfaleias-prostasias: Ayto einai ponhro (les kai to
prohgoumeno den htan...xixixi) alla otan eisai sta tessera ki
egw epishs sta tessera pisw sou kai lyssalea kanoyme erwta sa
dyo treloutsika skylakia (gouf gouF!) de ponaw pou8ena giati
peftei sta malaka to swma mou kata thn polypo8hth kai
anamfisbhthta yperoxh proskroush panw sou... xarh ston POPO SOU!

7. Zestos: To xeimwna otan 8a kanei kryo kai 8a erxomai spiti
sou kai 8a se shkwnw apo th karekla sou gia na se ka8isw sta
podia moy kai glyka glyka na se sfi3w sthn agkalia moy 8a exeis
hdh zestanei olh th karekla me ton a3iolatreyto goutsou goutsou
popoyli sou!

8. 3ylo time: Otan 8a exeis kanei ata3ies 8a sou katebazw to
panteloni kai to brakaki kai 8a trws poly poly 3ylo mexri na
ginei mayro to popoudaki sou! Kai 3ereis ti shmainei megalos
kwlos se mia tetoia periptwsh? Shmainei perissotera ais8hthria
neyra... opote 8a to katalabaineis kalytera kai 8a tsouzei
akomh perissotero!!! (ti apolaysh na skeftomai tetoia pragmata
kai na 3erw oti 8a er8ei kapoia stigmh poy ta logia 8a ginoun
pra3eis kai alimono sto popo sou meta!!!
Giayto fronima mh fas tsilo!)

--->Epektash toy prohgoymenoy epixeirhmatos gia stigmes
in black leather... :
8a mastigwnw ton popo sou me ena megalo bourdoula, 8a ponas
kai de 8a stamataw... giati 8a sou aresei kai ws megalos popos
me pollous ais8hthres 8a einai akomh kalytera gia sena....
(ki oxi mono gia sena...) xaxaxaxa!!!


9. "Piasimo": Otan s'agkaliazw kai afhnw ta xeria moy katw
stamatoun ston popo sou. Fantazesai na htan mikroulhs? E? Egw
de 8elw kan na to fantastw! Giati twra mporw na se pianw kai
otan lew na se pianw ennow na se "PIANW" me ta dyo mou xeria
kai na to fxaristiemai bre paidi moy. Na niw8w ton elegxo panw
sou... na pianw ta xeroulia sou kai na se koumantarw!

10. O 10os logos einai o pio aplos. Ton latreyw giati einai
dikos sou, kommati sou kai opws esena etsi latreyw kai mou
aresei ki aytos! Kai mou aresei kai kati allo. Poy ton
kounas me ton diko sou...tropo! Sa kouneli! :PP


Και κάτι τελευταίο...η γυναίκα στην οποία στάλθηκε το συγκεκριμένο mail όχι μόνο δεν ξενέρωσε τη ζωή της που έλαβε κάτι τέτοιο από το γκόμενό της και δε μετανάστευσε στο Αφγανιστάν, αλλά αντίθετα δύο χρόνια μετά ανέβηκε και τα σκαλιά της εκκλησίας μαζί του. Ζωή να'χουνε τα παιδιά κι ας τρομάζω στη σκέψη πως θα βγουν τα παιδιά τους :) (εδώ είναι που απελπίζεται κάποιος όσον αφορά το μέλλον του πλανήτη...)

-----------------------------------------------------------------------------------

ΨΑΞΤΕ ΚΙ ΑΚΟΥΣΤΕ:

Sir Mix-A-Lot -- I Like Big Butts

Τρίτη, Οκτωβρίου 17, 2006

Να σου πω κορίτσι μου...

Σκηνικό : Αυτός είναι κάποιος που στα 19 του χρόνια δεν έχει δει ποτέ του γυναίκα ζωγραφιστή, λόγω φαλλοκρατικών απόψεων και γενικότερης ηλιθιότητας -την εμφάνιση την αφήνω απέξω, αν και είναι σαφώς μείον. Αυτή είναι μια συμπαθέστατη, πανέξυπνη κοπέλα επίσης 19, η οποία δεν είχε δει επίσης ποτέ άντρα ζωγραφιστό στη ζωή της λόγω καταπίεσης από τους δικούς της -και λόγω εξωτερικής εμφάνισης- και ήταν στη φάση "Θεέ μου, ένας κι όποιος να'ναι!!!!". Γνωρίζονται μέσω blind date, τα φτιάχνουνε και στον ένα μήνα ο τύπος καταφέρνει μέσα από τραγελαφικά σκηνικά (τα οποία θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο 10 post) να την ξενερώσει τόσο πολύ που αυτή να τον στείλει παρόλα τα στερητικά της (φανταστείτε περίπτωση το παλικάρι).

Για κανά τρίμηνο ο ήρωάς μας της έχει γίνει σύκο, παίρνοντας συνέχεια τηλέφωνα, στέλνοντας μηνύματα, πηγαίνοντας απ'το σπίτι κι ότι άλλο κάνει ένας βαρεμένος άνθρωπος, παρακαλώντας την γενικά μέσα στον εξευτελισμό και η κοπέλα προσπαθεί ευγενικά συνεχώς να τον αποφύγει. Μια μέρα κι ενώ η κατάσταση όσο πάει και κλιμακώνεται, η κοπέλα του στέλνει το εξής λιτό κι απέριττο mail:

Υπάρχουν κάποια πράγματα που οι άνθρωποι διαλέγουν να διατηρούν στη μνήμη τους. Χωρίς να θέλω να σε θίξω, δεν είσαι ένα από αυτά

Ο τύπος -φαλλοκράτης του κερατά είπαμε- συγκλονίζεται από αυτές τις δύο γραμμές και απαντά με το εξής mail, που χαρακτηρίζεται απο μια πρωτοφανή avant-garde άξεστη, υβριστική και κομπλεξική νοοτροπία τυχαίων εξωπραγματικών κατηγοριών, απόρρεια του τσακισμένου του (μεγάααλου) εγωισμού και το οποίο παραθέτω με την αυθεντική ορθογραφία του:

Na sou pw koritsi moy...

Sa poly aera de phres???? Ma poia nomizeis oti eisai kai
milas me tetoio yfos? Na prosexeis giati 8a xthphseis th
myth sou sto kaswma kamias portas... Koita kai ligo mprosta sou psylomyta. Ti eipa, porta??? La8os, einai poly pshln gia sena.
Isws na ftaneis th porta apo to spitaki tou skylou sou pou einai
kai sta metra sou.

Se megalwsan se ena plasmatiko kosmo kai nomizeis oti ola einai
opws ta blepeis kai opws poly my8ika sou ta prosferoun. Koita ligo
gyrw sou na deis ti shmainei zwh. Ti 3ereis esy? Ti eides? Mes ta
bibblia xwmenh NOMIZEIS oti zeis. Ekanes ta frontisthria swro to ena
pisw apo to allo, perases sthn Iatrikh kai kati egine. Spoudaia
douleia. Kai ta kalokairia pairneis ta orh kai ta bouna kai phgaineis
diakopes sta megala astika kai entypwsiaka kentra ths Eyrwphs.
Ti megaleia! Na ta brasw egw ayta. Ayto den einai zwh.
Einai ena paramy8i pou 8a exei asxhmh prosgeiwsh...
Agkistrwmenh sthn oikogeneia sou egines ena kalo kai yshxo skylaki
poy pragmatopoihses ta oneira twn goniwn sou. Toys ekanes to 8elhma
kai spoydazeis Iatrikh. Omws mesa sou, trwgesai poy den kaneis ayto
pou 8a h8eles. Ma kai ayto poy 8a sou tairiaze pragmatika de to
skefthkes pote... Giati de sou dwsan thn eykairia na apofasiseis. Sou
prosferan mia lysh mono kai alimono sou an de ta katafernes...
Tosh piesh koritsaki se exei palabwsei ola ayta ta xronia...
Ante na 3eskaseis ligo. Akoys ekei 'gonos kalhs oikogeneias'.
As gelasw... Ti paramy8ia einai ayta pou sou 'ma8an koritsi mou?

De xreiazomai apanthsh s'ayto to gramma. Sta prohgoumena moy edei3es
me to kalytero tropo thn anwrimwthta sou.
Poly high-society thn exeis dei koritsi moy kai nomizeis oti kapoia
eisai. Ante apo kei paliopatsaboura. Me eixes prh3ei me ta
bibblia poy ema8es na diabazeis se xrono rekor mhn exontas tipota
pio an8rwpino na kaneis. H polh morfwsh paramorfwnei 3ereis...


Kai an 8es na 3ereis, pote moy den eniwsa tipota gia sena. Apla moy
ekatses poly eykola kai eipa na to diaskedasw ligaki.
Kai ekatses mhn exontas kai allon dia8esimo. Kai siga, poios
na se prose3ei esena? Isws kanenas pou na exase tipota kai na
koitazei xamhla. An de se exei tsalapathsei prwta...
Giati parto xampari, de fainesai kai poly stis treis diastaseis
toy xwrou xwris megyn8yntiko fako koritsi mou...
Kai eyxomai na sou brei o pateras soy kanenan giati apo monh sou...
lypamai alla dyskolo na breis kapoion me tis prodiagrafes poy zhtas.
Na sou brei kanenan apo 'kalh' oikogeneia , foithth
Iatrikhs h Nomikhs apokleistika...
(H telos pantwn na ta 'exei'... giati ayto einai o apwteros skopos
pou se ema8an oti exei shmasia...ta alla periteyoun mprosta sto xrhma)
Monh sou to eipes oti sou 'e8esan' tetoious geleious orous....
Ante mh 3erasw me tis ahdies kai de mou ftaiei kai se tipota to plhktrologio...

Ayta ta liga. Kai poly epoiikws milhsa gia ena pswnio ths
klashs sou. Kai oso gia to thlefwno, mh geliesai. De 8a xasw allo
thn wra mou me ena adior8wto kakoma8hmeno xazoploysiokoritso.
O Vaggelis o dhmosiografos poy moy eixes pei kala ekane pou sou ta
epsale. Eixe dikio o an8rwpos...


Gia 3ypna kai gine ligo an8rwpos. Koita gyrw sou na deis ti dustuxia
yparxei sto kosmo kai kane oti mporeis gia ena kalytero kosmo.
Mh koitas to tomari soy mono...



Με την κατάλληλη ματιά έχει γαμώ τα γέλια, από την άποψη του πόσες μαλακίες μπορεί να πετάξει ένας άνθρωπος λόγω εγωισμού, όπως γαμώ τα γέλια είχε η αναμενόμενη εξέλιξη της υπόθεσης, κατά την οποία ο τύπος της ζήτησε γονυπετής συγγνώμη για αυτό το βρισίδι με την ελπίδα -τι άλλο- να του ξανακάτσει. Αυτή τον συγχώρεσε -κακώς κατά την άποψή μου- για τη συμπεριφορά του, αλλά εννοείται ότι ούτε καν της πέρασε απ'το μυαλό να τα ξαναβρούνε

Δευτέρα, Οκτωβρίου 16, 2006

This is earth calling

Γκουπ! Τι γλυκός ο θόρυβος της πόρτας που κλείνει πίσω σου και σηματοδοτεί την επιστροφή σου στο μόνιμο τόπο κατοικίας μετά την ταλαιπωρία του τριημέρου!

Φάση είχε πάντως η συγκεκριμένη προσωρινή εξόρμηση στην επαρχία, αν μη τι άλλο δε βαρέθηκα καθόλου. Με το που μπήκα στο πατρικό και πήρα μια πρώτη τζούρα από τους 2 τόνους εδεσμάτων που είχε ετοιμάσει η γιαγιά ζζζζζζζζζζζζζζζζζζ! - μέτρησα τρία τσιμπήματα από κουνούπια στο μπούτι μου. Τώρα για το αν είχα προετοιμαστεί ψυχολογικά για να βάζω αμμωνίες Οκτώβρη μήνα η απάντηση είναι ΟΧΙ, μόνο που φαίνεται ότι στη δυτική Στερεά έχουμε σούπερ ανθεκτικά πετούμενα ζιζάνια (ρε λες να βγάλουνε και γούνα γαμώ το Δαρβίνο και το Τσερνομπίλ μου γαμώ;).

Αν και ακόμα προσπαθώ ν'αποφασίσω ποιό ήταν πιο σπαστικό, τα κωλοκούνουπα ή οι φάκελοι των υποψηφίων που είχαν μαζευτεί σωροί πάνω στο γραφείο μου και έπρεπε να επωμιστώ την υποχρέωση πετάγματός τους...

Βέβαια υπήρχαν και τα τηλέφωνα! Να εφαρμόσω το σύστημα της γιαγιάς δεν πολυψηνόμουνα ("εγώ σε όλους λέω ότι θα τους ψηφίσω, να τους χαλάσω την καρδιά παιδάκι μου;") οπότε απλά δεν τα σήκωνα.

...και με το που πέφτω να κοιμηθώ το βράδυ άρχισε και κουνιόταν η γη. Πανικός κλασσικά στο σπίτι - από όλους εκτός από το δίμετρο βόδι που δε γούσταρε να το κουνήσει απ'το κρεβάτι του- μετά ηρεμία προσωρινά, μετά και δεύτερος σεισμός (-"αααααα" -"χρρρρρρ" -"αααααα" "-χρρρρρρ"). Στον τρίτο που έγινε σε διάστημα 4 ωρών you get the picture.

Το κουλό ήταν πως την επόμενη μέρα κανένα κανάλι δεν ανέφερε τίποτα για τον εγκέλαδο, γεγονός το οποίο ίσως να βοήθησε ν'αναπτυχθεί η θεωρία στην πόλη πως είχε πέσει μετεωρίτης - ναι ναι ναι ναι είχε βουίξει η πόλη!- με αποτέλεσμα κι εγώ να αρχίσω να χάνω τα μαλλιά της κεφαλής μου απ'τη βλακεία των συμπολιτών μου. Άντε τώρα να σταματήσεις τις φήμες...



Σούλααααα! Κρύψ'!!!!! Έρχιτιιιιιιιιι!!!!


Η μέρα της ψηφοφορίας δεν είχε και τίποτα το ιδιαίτερο, το ίδιο και ο γυρισμός σήμερα...τι είπα; Ξέχασα τη μαλακισμένη γκομενίτσα που πήγε να μου φάει τη θέση στα ταξί στον Κηφισσό. Ένα υφάκι η τύπισσα έχω-συνηθίσει-να-κάνω-ότι-γουστάρω και τσουπ πετάχτηκε μπροστά μου λέγοντας ότι είναι η σειρά της! Δε στα'πανε καλά μωρή! Και την επόμενη φορά που θα προσπαθήσεις να φας τη σειρά από κάποιον που περιμένει μια ώρα σε μια τεράστια ουρά μόνο και μόνο επειδή νομίζεις πως δε θα σου πει κάτι επειδή είσαι γκόμενα και έχεις την ηλίθια εντύπωση ότι αυτό σου δίνει ασυλία να θυμάσαι την αγριοφωνάρα μου και τα γουρλωμένα μάτια μου! Σακαφλιάρα!
Κι άμα εξακολουθείς να έχεις ψευδαισθήσεις, τράβα στα ΙΚΕΑ και ρώτα εκείνη τη γριά που πήγα να της σπάσω το χέρι που τέντωσε μπροστά μου όταν πήγε να μου φάει κι εκείνη τη σειρά! Σιχτίρι πια με τον αντίστροφο ρατσισμό σας...

(είμαι καλό παιδί κατά βάθος...)

Τετάρτη, Οκτωβρίου 11, 2006

My little hall of fame



Maynard James Keenan - Ο Θεός





Lisa Gerrard - Η Θεά





Mike Patton - Η παρανοϊκή μεγαλοφυϊα





Layne Staley - Ο τόσο πρόωρα χαμένος παιχταράς





Madonna - Η τυπάρα





Robert Plant - Το ήμισυ του Παντός





James Hetfield - Ο ξεφτίλας





Bruce Dickinson - Ο αδικητής του εαυτού του





Eric Adams - Ο αυνανιζόμενος τσεκουροφόρος





Mark Shelton - Ο πραγματικός epic frontman





Ozzy - Η Αρρώστια





Σωτηρία Μπέλλου - Η μεγάλη αρχόντισσα





Νίκος Ξυλούρης - Ο ηλεκτροφόρος





Nat King Cole - Η Μελωδία





Nusrat Fateh Ali Khan - Η φωνή του παραδείσου





Freddie Mercury - Ο τιτάνας

10 seconds of forever (Robert Calvert)


(μιας και μας έχει πάρει η μπάλα με την ποίηση τελευταία...αυτό είναι για πάρτη σου κολλητέ)



In the tenth second of forever I thought of the sea and a white yacht drifting.
In the ninth second of forever I remembered a warm room where voices played.
In the eighth second of forever I thought of a leaf, a stone, a plastic fragment of a child's toy.
In the seventh second of forever I thought of the life I would not lead.
In the sixth second of forever I saw your mouth whispering something I could not hear.
In the fifth second of forever I thought of the vermillion deserts of Mars, the jewelled forests of Venus.
In the fourth second of forever I could remember nothing that I did not love.
In the third second of forever I thought of rain against a window, I thought of the wind.
In the second second of forever I thought of a pair of broken shades lying on the tarmac.
In the first and final second of forever I thought of the long past that had led to now and never...never...

Τρίτη, Οκτωβρίου 10, 2006

Sober

Σκηνικό 1:

Ένα παιδί 10 ετών. Ένας ηλικιωμένος άντρας. Ένα πεζοδρόμιο. Κόκκινο παντού.

Σκηνικό 2:

Ένα παιδί 12 ετών. Μια γυναίκα 33 ετών. 8 μήνες.

Σκηνικό 3:

Ένα παιδί 12 ετών. Ένας άντρας 38 ετών. Ένα αίνιγμα. Ένα όραμα της Παναγίας. Ένα αυτοκίνητο. 4 χρόνια.

Σκηνικό 4:

Ένα παιδί 14 ετών. Ένα τραπέζι. Μια γιορτή. Ένα τηλεφώνημα.

Σκηνικό 5:

Ένα παιδί 16 ετών. Μια καφετέρια. Ένας μεσήλικας. Μια γυναίκα από το απέναντι μαγαζί ρούχων.

Σκηνικό 6:

Ένας άντρας 20 ετών. Μια κοπέλα 18 ετών. Ένα σάστισμα. Ένα πάγωμα. Μια εξαφάνιση.

Σκηνικό 7:

Μια γυναίκα 25 ετών. Μια γυναίκα 60 ετών. Ένα στοιχειωμένο κρεβάτι. Μια αγκαλιά. Μια φράση. 20 χρόνια.

Σκηνικό 8:

Ένας άντρας 27 ετών. Μια γυναίκα 27 ετών. Μια είσοδος. Μια άρνηση. Αλκοόλ.

Σκηνικό 9:

Ένας άντρας 27 ετών. Μια γυναίκα 30 ετών. Ένας καφές. Ένα ξέσπασμα. Μια μεγάλη σιωπή. Μια αγκαλιά. Ένα δάκρυ που δε βγήκε ποτέ. 2 χρόνια. Αλκοόλ. Αλκοόλ.

Φαντάσματα...

There's a shadow just behind me,
shrouding every step I take,
making every promise empty,
pointing every finger at me.
Waiting like a stalking butler
who upon the finger rests.
Murder now the path called "must we"
just because the son has come.
Jesus, won't you fucking whistle
something but the past and done?
Jesus, won't you fucking whistle
Something but the past and done?

Why can't we not be sober?
I just want to start this over.
Why can't we drink forever.
I just want to start this over.

I am just a worthless liar.
I am just an imbecile.
I will only complicate you.
Trust in me and fall as well.
I will find a center in you.
I will chew it up and leave,
I will work to elevate you
just enough to bring you down.
Mother Mary won't you whisper
something but the past and done.
Mother Mary won't you whisper
something but the past and done.

Why can't we not be sober?
I just want to start this over.
Why can't we sleep forever.
I just want to start this over.

I am just a worthless liar.
I am just an imbecile.
I will only complicate you.
Trust in me and fall as well.
I will find a center in you.
I will chew it up and leave,

Trust me. Trust me. Trust me. Trust me. Trust Me.

Why can't we not be sober?
I just want to start things over.
Why can't we sleep forever.
I just want to start this over.

I want what I want.
I want what I want.
I want what I want.
I want what I want.

Δευτέρα, Οκτωβρίου 09, 2006

Love @ RaZz

here

Ύπνε Ιερέ

Αυτό είναι ένα από τα πολύ αγαπημένα μου ποιήματα, το δεύτερο μέρος των "Ύμνων στη Νύχτα" από τον Γερμανό ποιητή Novalis. Ταιριάζει με τη διάθεσή μου αυτή τη στιγμή. Η ελληνική μετάφραση είναι συγκλονιστική, γι'αυτό και δεν την παραθέτω εξάλλου...αρκετά παρατράγουδα είχα απόψε με την αγγλική...

Must the morning always return?
Will the despotism of the earthly never cease?
Unholy activity consumes the angel-visit of the Night.
Will the time never come when Love's hidden sacrifice shall burn eternally?
To the Light a season was set; but everlasting and boundless is the dominion of the Night. -- Endless is the duration of sleep.
Holy Sleep -- gladden not too seldom in this earthly day-labor, the devoted servant of the Night.
Fools alone mistake thee, knowing nought of sleep but the shadow which, in the twilight of the real Night, thou pitifully castest over us.
They feel thee not in the golden flood of the grapes -- in the magic oil of the almond tree -- and the brown juice of the poppy.
They know not that it is thou who hauntest the bosom of the tender maiden, and makest a heaven of her lap -- never suspect it is thou, opening the doors to Heaven, that steppest to meet them out of ancient stories, bearing the key to the dwellings of the blessed, silent messenger of secrets infinite.

Παρασκευή, Οκτωβρίου 06, 2006

Πάλι εσύ εδώ;;;

"Βασίλη...η κολλητή μου...μπορείς...σε παρακαλώ;" Απορώ πως μπόρεσες ποτέ να με συγχωρέσεις για κάτι τέτοιο. Ούτε μια συνηθισμένη μαλακία ήταν, ούτε μια ασήμαντη απερισκεψία, ούτε και η οποιαδήποτε κατάσταση στην οποία βρισκόμουν τότε μπορούσε να δικαιολογήσει τον τρόπο που φέρθηκα. Και σήμερα το έλεγες και γελούσες σαν να ήταν ένα αστείο, σαν να μου έτριβες στα μούτρα την αγάπη σου για μένα μεγαλοπρεπέστατα ενώ κάναμε τσιγάρο μετά από μια σαλάτα στα Goody's. Το συγγνώμη που σου έχω ζητήσει δε θα μπορούσε ποτέ να είναι αρκετό, γι'αυτό και δε το επανέλαβα απ'όταν στο πρωτοείπα.

Ξέρω ότι ποτέ δε θα ευχόσουν κανενός είδους τιμωρία για μένα, αυτή όμως υπάρχει και θα υπάρχει για καιρό ακόμα μέσα μου. Απ'όλα τα φαντάσματα πάντως που με γυροφέρνουν, αυτό που έχει σχέση με σένα είναι από αυτά που αξίζω 100% και από αυτά που συμπεριφέρονται όπως ακριβώς θα έπρεπε, με στυγνά ακριβοδίκαιη συμπεριφορά, αν κι εσύ φρόντιζες και φροντίζεις να μετριάζεις τις αρνητικές του επιδράσεις. Όπως σήμερα...

Δεν άλλαξες καθόλου. Είσαι πάντα το ίδιο ψηλό, ξανθό, τρελό, ανέμελο, γαλανομάτικο ψυχάκι με το παιδικό χαμόγελο και την αφοπλιστική αφελή ειλικρίνεια -να το'χαν όλοι οι άνθρωποι που γνωρίζω αυτό! Και κάτι τελευταίο...

Χάρηκα ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ που σε ξαναείδα. Κι ακόμα περισσότερο που θα σε ξαναέχω στη ζωή μου να την ομορφαίνεις με τη παλαβομάρα και τη ζεστασιά σου. Με την παρουσία σου και μόνο. Μου είχες λείψει -δεν το είχα καταλάβει, τ'ομολογώ. Welcome back you "big" blonde psycho girl :)

Υ.Γ. : Ok, θα με φιλοξενήσεις σύντομα, χεχε

6/10/2004










"Όλα πήγαν τόσο στραβά, ξέρω τι ήταν...
Bad timing-
Συγγνώμη, ειλικρινά
Για όλα + για τίποτα
σ'αγαπάω
xxx"

Setting sun can't shine now you're gone
Inside sleeping, my heart beating
You know you that you tried to hide it
Couldn't you have said what you meant? Oh...

Time heals, time congeals around us
Endless hours of wasted moments
Understanding, not demanding
Your eyes tell what you feel inside

Setting sun can't shine now you're gone
Inside sleeping, my heart beating
You know that you tried to hide it
Shouldn't you have said what you meant?

You lied!!!

Πέμπτη, Οκτωβρίου 05, 2006

Μεγάλοι Έλληνες ποιητές

Τα παρακάτω ποιήματα είναι του Άγγελου Ήβου και περιέχονται στη συλλογή "Παραδόσεις απαλής ανατομίας" (1999) που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΙΒΥΚΟΣ. I rest my case


ΕΚΛΑΥΣΟΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΑΛΣΟΝ ΣΟΥ

Επί της ήβης σου έκλαυσον
ουχί της αληθινής
αλλά επί εκείνης
που είχον μετατρέψει εις ξόανον
ερωτικής λατρείας.
Έκλαυσον επί των μηρών σου
και κυρίως επί των παλλεύκων
και παλλομένων οπισθίων σου
και ήτο, λέγω,
το κλάμα μου ο πόθος.
Και τα δάκρυά μου
και ο ιδρώς μου
εκύλουν επί των στηθών σου
και επί του καλσόν σου.


ΜΕΣΟΥΣΗΣ ΤΗΣ ΠΤΗΣΕΩΣ

Η επιβάτιδα του υπερερωτικού ηδονοσκάφους
χαϊδεύονταν (διακριτικά βεβαίως)
με λέξεις
κι όλο επανελάμβανε
" Βάλτη μ'όλη
στη Βαλτιμόρη".
Ο απέναντι κύριoς (διακριτικά βεβαίως)
ανίχνευε της επιβάτιδος τα
πιθανά ονόματα
Σίγουρα ήταν φορ!..
αλλά
φορ-μπίτεν;
φορ-έβερ;
φορ-άδα;
φορ-μι;
φορ-ούσε σλιπ;


ΓΕΝΕΣΙΣ

Φως εγάμησεν Πλάτανον
και έτεκεν ύδωρ.

Ύδωρ εγάμησε χώμα
και έτεκεν λάσπην.

Λάσπη εγάμησεν άνθος
και έτεκεν έντομον.

Έντομον εγάμησεν κόρην
και έτεκεν ηδονήν.

Ηδονή εγάμησεν και άλλην κόρην
και έτεκεν υιούς.

Υιοί εγάμησαν Ουράνια σώματα
και εγεννήθη Πτήσις.

Πτήσις εγάμησε στάσιν
και έτεκεν κίνησιν.

Κίνησις εγάμησε γην
και έτεκεν ποταμόν.

Ποταμός εγάμησε θάλασσαν
και έτεκεν ιχθύς.

Ιχθύες εγάμησαν άλλους ιχθύς
και εγεννήθη Ψαράς.

Ψαράς εγάμησε ψαρόβαρκαν
και έτεκεν κέρδος.

Κέρδος εγάμησεν άνθρωπον
και εγεννήθη νυξ.

Νύξ εγάμησε νύκτα
και έτεκε φόβον.

Φόβος εγάμησεν πνεύμονας
και εγεννήθη θάνατος.

Θάνατος εγάμησε χρωματισμούς
και εγεννήθη χρόνος.

Χρόνος εγάμησε σάρκαν
και έτεκεν έρωτα.

Έρως εγάμησε νεφελώματα
και εγεννήθησαν χρώματα νέα.

Χρώματα εγάμησαν ζωήν
και εγεννήθη πάθος.

Και έζησεν το φως έτη
επτακόσια και πέντε
μέχρι να τεκνοποιήσει ύδατα
και από την γένεσιν των υδάτων
ακόμα έτη εξακόσια τριάκοντα.
Και οι απόγονοι του ύδατος, μέχρι και το κέρδος,
έζησαν έτη ανάλογα
έως της γεννήσεως του θανάτου.
Και ο θάνατος έζησεν
έως και της γεννήσεως του πάθους
έτη τετράκις χίλια.
Και ηράσθη ο θάνατος κόρην νεαράν,
κατ' όνομα Αθανασίαν
και ενυμφεύθη αυτήν.
Και εγάμησεν αυτήν.
Και ουκ έτεκεν απογόνους.
Και εκ νέου εγάμησεν Αθανασίαν
και πάλιν γαμήσας Αθανασίαν
αύτη ουκ έτεκεν απογόνους.
Και είδεν ο θάνατος ότι καλόν ην.
Και ανεπαύθη.

Ο πιο όμορφος αναπτήρας του κόσμου

"Είναι ο πιο όμορφος αναπτήρας που έχω δει ποτέ!" φώναξες κολλώντας το υπέροχο μουτράκι σου στη βιτρίνα. Τα μονίμως θλιμμένα μάτια σου είχαν αποκτήσει μια παιδική χαρά προσωρινά καθώς απέμεινες για λίγο να κοιτάς την περιστρεφόμενη βάση με τους αναπτήρες. Εμένα αντίθετα δεν μου άρεσε καθόλου. Προς στιγμή μου ήρθε να γελάσω με αυτό που απεικονίζοταν πάνω του. Ένα σπιτάκι στο δάσος σε άσπρο-μαύρο. Λιτό, μελαγχολικό, απλό. Όμορφο γαμώτο, αυτό ήταν που δεν είχα δει, όμορφο σαν εσένα, λιτό, μελαγχολικό, απλό, όλα αυτά ήσουν εσύ! Η φίλη σου το λάτρεψε επίσης αν κρίνω από τον τρόπο που χαιρόταν μαζί σου. Εγώ αρκούμουν απλώς στο να κοιτάω εσένα, όπως πάντα.

She smells like angels ought to smell

"Πολύ ακριβός..." Τα χείλη σου πήραν το γνωστό τους σχήμα μ'αυτές τις λέξεις. Ίσα ίσα σου έφταναν τα λεφτά να πάρεις τσιγάρα γι'απόψε. Γύρισες ν'απομακρυνθείς από τη βιτρίνα με τον τρόπο που έκανες πάντα όταν απομακρυνόσουν. Αποφασιστικά, γρήγορα και τελειωτικά. Χωρίς να κοιτάξεις ποτέ πίσω. Η φίλη σου έμεινε να χαζεύει ένα δευτερόλεπτο περισσότερο πριν τρέξει να σε προφτάσει με τον τρόπο που έτρεχαν πάντα όλοι να σε προφτάσουν. Γρήγορα, βιαστικά κι ανεξέλεγκτα. Εγώ έμεινα λίγο παραπάνω να κοιτάω αυτόν τον ηλίθιο αναπτήρα. "Τόσα λεφτά γι'αυτή τη μαλακία;" επέμενα να σκέφτομαι.

The perfect woman

Στο μπαράκι εμείς κι εμείς πάλι. Ο ιδιοκτήτης μεθυσμένος και πορνόγερος, ο μπάρμαν ψωνισμένος και πέφτουλας, ο dj μισότρελος κι αρχίδι -πόσος κόσμος να υπάρχει που ανέχεται τέτοια μέρη τρίτη βράδυ; Εγώ κι εσύ

The goddess

Κάπνιζα σιωπηλός στη γωνία δίπλα σου για να σε κοιτάζω ολόκληρη απ'τον απέναντι καθρέφτη. Σου μιλούσε η φίλη σου για τον αναπτήρα κι εσύ χαμογελούσες ψεύτικα προς στιγμή και μετά άλλαζες το θέμα. Προσπαθούσες να τον ξεχάσεις όπως προσπαθούσες πάντα να ξεχάσεις όλα τα όμορφα πράγματα που είχες αποφασίσει να προσπεράσεις. Ολοκληρωτικά.

Goldie

Είδα το πρόσωπό σου να αλλάζει με την επιμονή της να στον θυμίζει. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα πόσα σήμαινε για σένα αυτή η μαλακία. Ήσουν ικανή να αγαπήσεις το οτιδήποτε μιλούσε στην ψυχή σου, ακόμα κι έναν αναπτήρα. Αντέδρασες όπως αντιδρούσες πάντα με όποιον σου θύμιζε πράγματα που αγαπούσες κι είχες αποφασίσει να ξεχάσεις. Βίαια, οργισμένα.

She says her name is Goldie

Γυρίζοντας μόνος μετά σπίτι πέρασα πάλι μπροστά από τη ίδια βιτρίνα. Κοίταξα τον αναπτήρα και είδα πάλι την ίδια ηλίθια εικόνα που είχα δει και πριν. "Τόσα λεφτά γι'αυτή τη μαλακία;" ξανασκέφτηκα.

Worth dying for

Την επόμενη μέρα περάσαμε πάλι από εκεί. Κατάλαβα την αλλαγή στο βήμα σου που έγινε πιο γρήγορο. Προσπαθούσες πάντα να ξεχάσεις ολοκληρωτικά. Ξέρω ότι ποτέ δεν το κατάφερνες. Αυτή τη φορά η σκέψη μου τον σεβάστηκε. "Τόσα λεφτά...αρέσει σ'αυτή...αξίζει". Το καταλάβαινα έμμεσα, μέσα από σένα που αγαπούσα, μέσα απ'το γρήγορο βήμα σου.

Worth killing for

Την επόμενη μέρα τον είχα στα χέρια μου. Προσπαθούσα να βρω έναν τρόπο για να στον δώσω. Σκηνοθέτησα ένα ηλίθιο σκετσάκι στο κεφάλι μου που νόμιζα χαριτωμένο. Σ'έβαλα να ψάξεις μέσα στο τσαντάκι μου για να δεις τάχα αν ήταν εκεί το κινητό μου. "Μόνο ένα ζίπο έχει εδώ" είπες και πήγες να το κλείσεις. "Δεν είναι δικός μου" είπα και παραξενεμένη τον ξανακοίταξες. Το χαμόγελο που εμφανίστηκε στο πρόσωπό σου το βλέπω ακόμα στα όνειρά μου. Με κοίταξες και τον έσφιξες με τις παλάμες σου πάνω στην καρδιά σου. Στην καρδιά σου. Στην καρδιά σου. Στην καρδιά σου!

Worth going to hell for

Τώρα ξέρω ότι ήταν ο πιο όμορφος αναπτήρας που κι εγώ έχω δει ποτέ. Είναι ο μόνος αναπτήρας που μπορώ να φανταστώ να είναι όμορφος. Εύχομαι...να τον έχεις ακόμα ζωή μου...εύχομαι να με θυμάσαι κοιτώντας τον...σ'αγαπάω

Amen

Τετάρτη, Οκτωβρίου 04, 2006

Όλες οι γυναίκες είναι ψυχασθενείς!

Αποψινός βραδυνός διάλογος με την Ε (κολλητή φίλη από Κρήτη)

Ε: Τι κάνεις; Άσε, εγώ είμαι στενοχωρημένη
Β: Τι έχεις;
Ε: Κατά 95% θα χωρίσω με το Λ και μ'έχει πιάσει κατάθλιψη

(Σημείωση: με το Λ είναι ένα χρόνο περίπου μαζί, αυτός τη γουστάρει σαν παλαβός, αυτή του έχει ρίξει χίλια κέρατα εκ των οποίων του έχει αποκαλύψει μόνο το ένα -και τη συγχώρεσε-, τον έχει χωρίσει 5-6 φορές γιατί "δεν τον γούσταρε" αλλά τα έχουν ξαναβρεί άλλες τόσες γιατί "δεν μπορεί να τον βλέπει να υποφέρει")

Β: (εν μέσω αναφυλλητού) Τι έγινε πάλι και θα χωρίσετε;
Ε: (με την υπέροχη ανάλαφρη αφέλειά της) Έχω σιγουρευτεί ότι δεν πρόκειται να τον γουστάρω ποτέ κι επίσης δεν είμαστε καλά τον τελευταίο μήνα, οπότε νομίζω ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή. Α, επίσης μου αρέσει κι ένας Θάνος
Β: (Ο εκνευρισμός αρχίζει να γίνεται εμφανής) Απ'όσα μου λες πρέπει να χαίρεσαι που τον χωρίζεις! Γιατί λες πως είσαι σε κατάθλιψη;;;
Ε: (με το κλασσικό γυναικείο ψευτοπαραπονιάρικο ύφος) Είχαμε δεθεί πολύ όλον αυτόν τον καιρό και θα είναι δύσκολο για μένα να συμπεριφέρομαι σαν να είμαστε φίλοι μόνο τώρα, έχω αισθήματα γι'αυτόν και δε θέλω να σκέφτομαι πόσο θα τον πειράξει
Β: (παθαίνοντας το 329ο deja-vu) Στα έχω ξαναπεί! Θα ζήσει και μετά από σένα, θα πονάει περισσότερο αν συνεχίσεις να είσαι μαζί του μόνο και μόνο επειδή τον λυπάσαι με την κερατοσυμπεριφορά που έχεις! Είναι πολύ εγωιστικό να τα θες όλα και να παίζεις με την ψυχολογία των ανθρώπων! Αν τον νοιάζεσαι πραγματικά θα τον χωρίσεις! Η συμπεριφορά σου είναι απαράδεκτη, γαϊδουρινή και κάφρικη!
Ε: (σε ρεσιτάλ ασυναρτησιών) Απλά εγώ το έβλεπα ότι ήταν μια σχέση πολύ γαμάτη αν εξαιρέσεις ότι δεν μου έκανε κούκου και τον τελευταίο μήνα που βλεπόμασταν λίγο λόγω εξεταστικής και ψιλοτσακωνόμασταν και μου άρεσε που αυτός τουλάχιστον περνούσε καλά αν κι εμένα με προβλημάτιζε αυτό πολύ καιρό. Αν ήμουν γαϊδούρα θα τον κρατούσα μέχρι να βρω άλλον
Β: (system failure: multiple paradoxical data) Είσαι ψυχασθενής! Αφού δε σου έκανε κούκου πως ήταν γαμάτη η σχέση; Και λες ότι "αυτός περνούσε τουλάχιστον καλά", άρα εσύ δεν πέρναγες καλά, έτσι δεν είναι;;;;;
Ε: (το σκεπτικό συνεχίζεται, ολοκληρώνεται και μετατρέπεται σε καλλιτεχνική ανησυχία) Εγώ πέρναγα επίσης πολύ καλά εκτός από το σεξουαλικό, γενικά εκτός από το κέρατο ήμουν κάτι παραπάνω από καλή μαζί του. Ήταν σαν να κάνει κάποιος συνέχεια μια μεγάλη χάρη χωρίς όμως να τον χαλάει. Anyway το ξέρω ότι είμαι ανώμαλη. Που θα παίξουν οι Tool και τι τράπεζα έχεις;
Β: (σταματώντας να βαράω το κεφάλι μου στον τοίχο) Παρηγοριέμαι με τη σκέψη ότι κι άλλες μπορεί να έχουν το ίδιο ανώμαλο σκεπτικό με σένα κι ότι ίσως να μην έχω κάτι εγώ τελικά...

Δευτέρα, Οκτωβρίου 02, 2006

Ζ'γκραπσ'

Ένα ακόμα ηλίθιο σχέδιο είχε τεθεί σε εφαρμογή. Στο χωριό του Φ θα μαζευόταν όλο του το σόι σπίτι του παππού του και θα μπεκρούλιαζε τρώγοντας ταυτόχρονα τον άμπακα με το πρόσχημα κάποιας θρησκευτικής επετείου. Προσκεκλημένοι στη γιορτή ήταν όσοι φίλοι των εγγονιών ήθελαν -αρκεί βέβαια να ήταν άρρενες! Καθότι δεν νοείται να πατήσει το πόδι της γυναίκα καλεσμένη σε σπίτι συνταξιούχου παπά παρουσία παπαδίστικου σογιού χωρίς να έχει τουλάχιστον ένα στεφάνι κι ένα κουτσούβελο με κάποιον συγγενή βρε αδερφέ, ειδικά όταν αυτό το σπίτι βρίσκεται σε κάποιο σεβαστό υψόμετρο μιας εξαιρετικά αραιοκατοικημένης περιοχής της Ευρυτανίας (χωρίς να υπολογίζουμε τα πρόβατα στον πληθυσμό).

Από τη στιγμή λοιπόν που θέλαμε να πάρουμε μαζί μας το αίσθημα του Φ, τη Ν, έπρεπε να πούμε κάποιο (=μπόλικα) ψέμμα (=κραγμένη ηλιθιότητα, πανεύκολη στο να αποκαλυφθεί). Η συνήθης (=απλοϊκά βλακώδης) λύση (=ψευδαίσθηση ασφάλειας) ήρθε με την παρουσίαση της Ν ως αδερφής μου, μιας κι ήμουνα ο μόνος φίλος του Φ που θα βρισκόταν στο τραπέζι για τον οποίο το παπαδοσόι δεν είχε επαρκή φάκελο. Όπως λένε και στο MST3K, I calculated the odds of this succeeding vs the possibility I was doing something incredibly stupid and...I went ahead anyway, στο κάτω - κάτω της γραφής σιγά, μόνο τρελή ρόμπα μπορούσαμε να γίνουμε και να μας κράζει όλη η ενορία Αγίας Τριάδας (big deal).

Μετά από μια ώρα περίπου αυτοκινητιστικού αλπινισμού φτάσαμε στην περιβόητη τοποθεσία, την οποία μου πήρε κάποια ώρα να συνηθίσω να προφέρω με το όνομά της -αν και καράβλαχος του κερατά (φαντάσου εξτρεμισμό). Το θερμό καλωσόρισμα (="α, ήρθαν τα λιμασμένα") που λάβαμε αρχικά μόλις πατήσαμε το πόδι μας στην αυλή διαδέχθηκε μια μικρή έκπληξη (=ταυτόχρονο ομαδικό κάρφωμα και έναρξη λεπτομερούς οπτικής ανάλυσης) μόλις διαπιστώθηκε ότι είχαμε μαζί μας μια γυναίκα! "Η αδερφούλα μου η εεεε...Ρούλα (βλάκα!βλάκα!βλάκα!)" είπα με χαρακτηριστική άνεση (=ελαφριά εφίδρωση, αλλεπάλληλοι κόμποι στο λαιμό, σφίξιμο στο στομάχι) και τα μάτια όλων επανήλθαν σε πλήρη διάσταση.

"Να σας φέρουμε κάτι να πιείτε παιδιά;" (="δεν είναι ακόμα ώρα ν'αρχίσουμε την ανάκριση,χεχεχεχε"). "Μια κοκα-κόλα" (="θέλω τη μαμά μου!"), "Μπυρίτσα έχετε;" (="Μήπως δεν ήταν και πολύ καλή ιδέα τελικά;"), "Νεράκι για μένα" (="ας φύγουμε τώρα που είναι νωρίς ακόμα!"). "Να'μαστεεεεε...καθίστε τώρα λίγο να τα πούμε" (="φέρτε τη λάμπα!"). "Ναι, εεεε είμαστε χρόνια αδέρφια με τη Ν... εεε τη Ρούλα, ναι, σπουδάζει ...εεε όχι δε σπουδάζει, δουλεύει, άνεργη -ναι, εεεε δεν έχει χρόνο γιατί μεγαλώνει τα παιδιά της, όχι, όχι, τα δικά μου, χαχαχα εεεεε δεν έχει παιδιά, σε ποιό σπίτι να βοηθάει εννοείτε; εεεε ναι, μα μόνη της μένει εεεε μα φυσικά μαζί μένουμε, αδέρφια είμαστε αλοίμονο εεεε ..." (="ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΡΩΤΑΤΕ ΑΥΤΗ;;;;;;")

(Μισή ώρα αργότερα)

"Μάλιστα! Λοιπόν παιδιά, εμείς πάμε μέσα να φάμε, σας έχουμε στρώσει έξω εσάς που είστε νέοι, να μη σας ενοχλούμε εμείς οι μεγαλύτεροι, άμα θέλετε κάτι φωνάξτε μας κλπ κλπ κλπ" (="μπλα, μπλα, μπλα"). Φτηνά τη βγάλαμε...

Ώρα για την πολυπόθητη ώρα του φαγητού, ως γνωστόν καμμιά ταλαιπωρημένη 85κιλη ψυχή δε λέει όχι όταν έρθει. Τα συγχαρητήρια μου στο σόι για τις μαγειρικές του ικανότητες (είχανε μαγειρέψει όλες οι θειάδες συνεταιρικά) και τα ευχαριστήριά μας στον παπά - Φώτη για το κασόνι με τα Ανάμματα που μας παραχώρησε (δεν ήξερα ότι υπήρχαν και ξανθά). Πάνω που είμαστε στη φάση έχουμε-σκάσει-από-τη-μάσα-κι-έχουμε-γίνει-ντίρλα (σε σχέση με μας οι "μεγάλοι" μέσα είχανε πόλεμο πάντως!!!!! μόνο τραπέζια δε σπάγανε απ'το κέφι!!!) να'σου κι ο ίδιος ο παππούς κατευθείαν απ'την εκκλησία μέσα στο καινούριο αμάξι του με τα παλιά καθίσματα (είχε βάλει να του ξηλώσουν τα καινούρια απ'την αντιπροσωπεία γιατί είχε συνηθίσει τα παλιά απ'το FIATάκι) και το ραδιοκασσετόφωνο (το cd ως γνωστόν είναι του διαβόλου οπότε το ξήλωσε κι αυτό). "Παππούλη μου" ο ένας, "παππούλη μου" ο άλλος, δώστου χειροφίλημα ο ένας, παραχειροφίλημα ο άλλος. Πάω να του δώσω απλώς το χέρι εγώ (ο Damian!), σκαλώνει ο παππούς, μου το αρπάζει και μου το φιλάει αυτός!!! Μάλλον έχω μια ψήφο άμα αποφασίσω να κατέβω ποτέ γι'αρχιμανδρίτης...

Βόλτα για χώνεμα...τι το'θελα; Το μόνο μέρος που υπήρχε διαθέσιμο για να πάμε (για να μείνουν και λίγο μόνα τους τα πιτσουνάκια) ήταν το δάσος (=άγρια Ευρυτανική ζούγκλα) με τις πευκόφυτες ραχούλες και τον καραανώμαλο δρόμο του, η οποία εμπειρία καλύτερα να αποφεύγεται όταν έχει προηγηθεί overdose Θείας Κοινωνίας. Αφού κοντέψαμε να τσακιστούμε 5-6 φορές και αφού τελικά κατάφερα και τους έπεισα ότι δε μου κάνει πλέον εντύπωση το να δω ακόμα μια στρούγκα πήραμε την απόφαση να επιστρέψουμε. "Άντε θα γνωρίσεις και το Μάκη" μου λέει ο Φ. Είχα ακούσει τόσα πολλά γι'αυτό το παιδί (=40 ετών) που δεν ήξερα αν μπορούσα να τα πιστέψω.

"Γαμάς αραπίνες κάτω στη Κρήτη;". Ναι, ok, τώρα τα πιστεύω όλα, η πρώτη του κουβέντα ήταν καταλυτική, χάρηκα για τη γνωριμία by the way. "Εεεεεε..." (="Εσένα πως πάει η κατάσταση με τη μαυροντυμένη γριά τυφλή χήρα που πηδάς για 20 ευρώ τη φορά και που τα παίζεις στο Πάμε Στοίχημα;"). "Γαμάς, γαμάς;" "Εεεεεε..." (="Μη μου επαναλαμβάνεις την ερώτηση, σε άκουσα αλλά είμαι πολύ συγκλονισμένος που συναντάω κάποιον που πηδάει τα πρόβατά του και το υπερηφανεύεται προκειμένου να βρω τη δύναμη να σου απαντήσω"). "Λέγε ρε, γαμάς;" "Εεεεε...." (="Κοίτα, εμείς τώρα θα πάμε να την αράξουμε στις καρέκλες της καφετέριας που έχεις και που δεν ανοίγεις ποτέ γιατί πηδάς γριές και πρόβατα και μετά θα φύγουμε κι ελπίζω να μη σε ξαναδώ ποτέ και εξακολουθώ να είμαι πολύ συγκλονισμένος για να σου απαντήσω").

Μετά από το άραγμα στην (αιωνίως) κλειστή καφετέρια ήρθε η ώρα του γυρισμού, αφού προηγουμένως είχα αρνηθεί να γνωρίσω και την τρελή γριά που έχει χτίσει ένα μικρό καμπαναριό στην αυλή της αλλά και το ζευγάρι που πληρώνει ενοίκιο στον πεθερό τη...νύφη προκειμένου να συνεχίσει να μένει στο σπίτι που μένει. Επίσης αρνήθηκα να με κατεβάσει ο ξάδερφος του Φ με το δικό του αυτοκίνητο, γιατί δεν τα πολυπάω καλά με τις επιταχύνσεις άνω των 4g, ειδικά όταν ο οδηγός αφηγείται ιστορίες με καμμένες τουρμπίνες και αγωνιστικές εξατμίσεις ακριβώς πριν την αναχώρηση. It was fun guys, let's never do it again.

Γράμμα στη Μ.-Δ.

Αγαπητή Μ.-Δ.

Ναι, μου λείπουν τα καταγάλανα μάτια σου και ο τρόπος που με κοιτάζουν κάθε φορά που βρισκόμαστε. Ναι, μου λείπει η παρέα μας και οι σταρχιδιστικές καφρίλες που πετάμε ο ένας στον άλλο κάθε φορά που είμαστε μαζί. Ναι, με πιάνει καμμιά φορά να κοιτάω το νούμερό σου και να μπαίνω στον πειρασμό να σε πάρω τηλέφωνο να σου πω να βρεθούμε...αλλά δε θα το κάνω

Σου είχα πει την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε πως κάποιοι άνθρωποι απαιτούν να επενδύσεις χρόνο πάνω τους προκειμένου να είσαι μαζί τους. Κάποιοι άνθρωποι προτιμούν να κόψουν τελείως από κάποιους άλλους από το να βρίσκονται μια φορά το μήνα, έστω κι αν περνάνε πολύ καλά μαζί. Κάποιοι άνθρωποι απλά δεν μπορούν να παίζουν τον κομπάρσο στις ζωές των άλλων όταν έχουν συνηθίσει να παίζουν πάντα πρωταγωνιστικό ρόλο. Κάποιοι άνθρωποι προτιμούν να ξεχάσουν από το να πέφτουν ξανά σε μια ευχάριστη προσωρινότητα και σ'ένα μεγάλο νεκρό διάστημα αμέσως μετά.

Τις τελευταίες εβδομάδες βλέπω συχνά κλήσεις σου. Τις αφήνω αναπάντητες για να συνεχίσεις να παίρνεις ή για να σταματήσεις. Δε ζήτησες ποτέ συγγνώμη για την απουσία σου με την ίδια τη λέξη -δεκτό αν ζητήσεις με την επιμονή σου κι εγώ θα είμαι εδώ για σένα με ανοιχτές αγκάλες. Μόνο που πρέπει να με διεκδικήσεις πολύ ζόρικα αυτή τη φορά και να μου δώσεις αποδείξεις -κάτι που δε σου ζήτησα ποτέ πριν. Με είχες, με παραμέρισες, αν δε λυσσάξεις για μένα να'σαι καλά ότι κι αν κάνεις και να προσέχεις -η αγορά της δικής μου μετοχής έχει μεγάλη απόδοση -το ξέρεις καλά, αλλά μόνο σε βάθος χρόνου και δεν διατίθεται προς πώληση για ευκαιριακό κέρδος

Φιλιά

Βασίλης

Κυριακή, Οκτωβρίου 01, 2006

"ΧΤΕΣ ΒΡΑΔΥ"

Θα προσπαθήσω να τα περιγράψω με λόγια, αλλά φοβάμαι πραγματικά ότι είναι πολύ φτωχά για να περιγράψουν τα συναισθήματά μου αυτή τη στιγμή. Βλέπετε, πριν από μερικές ώρες εντόπισα και κατέβασα το αγαπημένο μου συγκρότημα ΟΛΩΝ των εποχών στην ελληνική δισκογραφία, την ΚΑΣΣΕΤΑ του οποίου είχα κάνει το ολέθριο σφάλμα να δανείσω σε κάποιον φίλο που έκανε το ολέθριο έγκλημα να τη χάσει κι έκτοτε δεν είχα μπορέσει να τους ξαναβρώ. Μιλάω για τους ΕΝ ΠΛΩ

Αυτή τη στιγμή δεν είμαι εδώ, έχω ξεκινήσει ένα κοσμικό ταξίδι προς κάποιο μακρινό σημείο του σύμπαντος...λιώνω και ξαναλιώνω το υπεραγαπημένο μου κομμάτι, το λατρεμένο μου "Χτες βράδυ". Θα προσπαθήσω να πω δυο λόγια γι'αυτό

Αριστούργημα. Δεν μπορώ να ξεκινήσω με κάποια άλλη λέξη. Ένα μουντό, θλιμμένο ποίημα, ένα γκρίζο μαργαριτάρι είναι αυτό το κομμάτι. Φαντάζομαι πως αν γινόταν κάποιος Βιβλικός κατακλυσμός στην ελληνική μουσική, θα ήταν το πρώτο που θα έβαζα μέσα στην Κιβωτό για να σωθεί.

Η κιθάρα στην αρχή μιλάει με τρόπο μοναδικό, μονολογεί υπέροχα, δίνει ένα έξοχο, ολοζώντανο μελαγχολικό στίγμα. Όταν αρχίζει να στριγκλίζει καλεί το μπάσο και τα ντραμς να παίξουν έναν απλούστατο, ταυτόχρονα όμως ιδιοφυή και γεμάτο προσωπικότητα ρυθμό. Η φωνή ακολουθεί εύθραυστη, πικραμένη, ξαναγεννημένη μέσα από τις ίδιες της τις στάχτες. Ποτέ τα ελληνικά δεν ακούστηκαν τόσο δεμένα και ταιριαστά μ'ένα ροκ κομμάτι...Η μαγεία της εναλλαγής κουπλέ-ρεφρέν κρατάει 2 1/2 στροφές. Η μουσική χαλαρώνει μ'ένα χτύπημα τηλεφώνου στο βάθος...ώσπου το ταμπούρο δίνει το σύνθημα να ξεκινήσει ο θρήνος του κλαρίνου (ναι, ναι!ΓΑΜΑΕΙ!) και οι ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ κραυγές!!!! Κιθάρα, μπάσο, ντραμς τα δίνουν όλα, ο ήχος είναι καταιγιστικός και εκείνες οι ΑΠΟΚΟΣΜΕΣ κραυγές...!!!! Δεν τις αλλάζω με τίποτα στο τραγούδι...με τίποτα δεν αλλάζω τη μοναδικότητά τους, αυτό το σχιζοφρενικό ουρλιαχτό που "στοιχειώνει" τον εγκέφαλό μου από τότε που το πρωτοάκουσα στα 12 μου χρόνια μόλις σε μια κασσέτα που είχα πάρει από έναν πειρατικό σταθμό και που έγραφε μόνο 2 λέξεις: "ΕΝ ΠΛΩ"

Το κομμάτι δεν τελειώνει...όποτε λήγει παίζει πάλι από την αρχή. Κλείνω με τους στίχους του και τρέχω να βυθιστώ πάλι σ'αυτό...δεν ξέρω αν θα κοιμηθώ απόψε...



"ΧΤΕΣ ΒΡΑΔΥ"


Χτες βράδυ ταξίδεψα στο τραχύ καϊκι του χρόνου
Περπάτησα τις κίτρινες ζάρες του μυαλού μου


Ήταν όμορφα
Ήταν τόσο όμορφα
Ήταν όμορφα
Ήταν τόσο όμορφα


Χτες βράδυ βυθίστηκα στο θαμπό το φως των μαλλιών σου
Κολύμπησα μες της άνοιξης το παρθένο αίμα


Ήταν όμορφα
Ήταν τόσο όμορφα
Ήταν όμορφα
Ήταν τόσο όμορφα


Χτες βράδυ σε πίστεψα σαν μου είπες πως θα'ρθεις πάλι
Τσακίστηκα στις πέτρινες κόρες των ματιών σου