The Blue Doughnut

(greek) Το Μπλε Κουλούρι - ότι καταλάβατε...

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 30, 2006

Ξέρω τι έκανες εκείνο το Σεπτέμβρη

Φαινόταν ένα πρωινό σαν όλα τ'άλλα. Το τραπέζι του κυλικείου της σχολής που θα φιλοξενούσε το 658 ντέρμπυ πρέφας της χρονιάς είχε γαρνιριστεί με καφέδες, τυρόπιτες και 2 κούτες τσιγάρα και οι αργόσχολοι χαρτόμουτροι φοιτητές είχαν πάρει τις θέσεις τους αδημονώντας να πάρουν τα σώβρακα των αντιπάλων τους και να επιβεβαιώσουν την ανωτερότητά τους στην εγκεφαλική αναμέτρηση της τράπουλας που θα ακολουθούσε.

Στην κορυφή της πυραμίδας καθόταν ο Γιάννης. Το τριχωτό χέρι του με τη χρυσή αλυσίδα μοίραζε πάντα επιδέξια τα φύλλα και τα τικ που είχε (περισσότερα κι απ'το Μητσοτάκη) αποσυντόνιζαν πάντα τον αντίπαλο αν δεν ήταν απόλυτα συγκεντρωμένος. Συνήθιζε να χαιδεύει την καράφλα του για να αμβλύνει την ένταση στα δύσκολα σημεία του παιχνιδιού και να επιδεικνύει φωναχτά την -ομολογουμένως εξαιρετική- ικανότητά του να θυμάται ακριβώς τα χαρτιά που πέρασαν.

Φώτης: ο χαμηλού προφίλ "σπουδαστής" του παιχνιδιού. Γυρίζοντας όλα τα χωριά του νησιού και πίνοντας ρακί σε όλα τα ξεχασμένα καφενεία παρακολουθώντας τους βετεράνους πρωταθλητές του αθλήματος (τους αλκοολικούς γέρους δηλαδή) είχε αποκτήσει εκπληκτική δεινότητα στο παιχνίδι του. Ευχάριστος στην παρέα, με διάθεση για δούλεμα, είχε πάντα μια κουλή παρτίδα να περιγράψει (7 μπαστούνια με άσσο-ντάμα-λιμό στα ατού χωρίς λάθος στον τρόπο παιχνιδιού!!!!!).

Βασίλης: ο άρχοντας της "τσάκας". Το διαβολικό μυαλό του συνελάμβανε πάντα το αδύναμο σημείο του αντιπάλου και χτυπούσε εκεί που πονούσε αδυσώπητα. Με διαπεραστική σκέψη είχε την ικανότητα να μαντεύει με ακρίβεια την πλευρά που έπρεπε να δοθεί το συνδυαστικό χτύπημα με συχνό αποτέλεσμα την χαρτοπαικτική εξόντωση του "τζογαδόρου'. Δυνατός και στις "μιζέριες"

Στέλιος: ο τρόμπας της παρέας. Η μόνιμη αιτία της απώλειας χρημάτων του εκάστοτε ηττημένου συμπαίκτη απέναντι στο "τζογαδόρο". Δράστης των πιο ηλίθιων επιλογών στο παιχνίδι, μόνιμος στόχος μπινελικιών, αναθεματισμών και κλωτσιών στην καρέκλα. Αγχωμένος μέχρι αηδίας μη τυχόν και χάσει το στοίχημα και πληρώσει πακέτο τσιγάρα, αργός στις αντιδράσεις του και ανίκανος να κάνει πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμό όταν κρατούσε εκείνος το σκορ. Ανεξήγητο παραμένει το πως κατάφερε να κάνει μεταπτυχιακό στις θετικές επιστήμες.

3 ώρες παιχνιδιού συμπληρωμένες και η παρέα είχε πληθύνει. Κάτι ασυνήθιστο όμως τάραζε την ηρεμία του υπό φυσιολογικές συνθήκες χαλαρού κυλικείου. Η τηλεόραση των 35 ιντσών που βρισκόταν πάνω από τα κεφάλια των μανιασμένων χαρτοπαικτών - ηρώων μας λειτουργούσε σε αφύσικα υψηλή ένταση γεγονός που προκαλούσε την στιγμιαία απορία τους, πριν την ξεπεράσουν σχεδόν αμέσως και βυθιστούν ξανά στην αγαπημένη τους ασχολία.

Οι συνθήκες δεν έλεγαν να γίνουν φυσιολογικές όμως. Η βοή από τον κόσμο που μοιράζονταν τον χώρο με τους χαρτοπαίκτες μας ήταν πολύ μεγαλύτερη απ'ότι συνήθως, το ίδιο το πλήθος ήταν περισσότερο απ'ότι ήταν συνηθισμένο. Και όλοι κοίταζαν προς την τηλεόραση των 35 ιντσών ακριβώς πάνω από το τραπέζι της πρέφας η οποία συνέχιζε να εκπέμπει στην ίδια θορυβώδη ένταση.

Τίποτα απ'όλα αυτά όμως δεν ήταν ικανό να διακόψει την αυτοσυγκέντρωση των μεγάλων παικτών και να τους αποσπάσει την προσοχή από τον ιερό στόχο της επικράτησης στο μεγάλο αυτό ρωσικό παιχνίδι. 9 ώρες παιχνιδιού. Η ευγενής άμιλλα και το πνεύμα του υγιούς ανταγωνισμού κράτησαν συνολικά μέχρι το βραδάκι. Νικητές, ηττημένοι, ο τρόμπας και το κοινό που παρακολουθούσε με αμείωτο ενδιαφέρον τη συγκλονιστική αναμέτρηση καθ'όλη τη διάρκειά της αποφάσισαν να ανανεώσουν το ραντεβού τους με τη χαρτοπαιξία για την επόμενη μέρα.

Απορημένοι για το πλήθος το οποίο εξακολουθούσε να παραμένει αποχαυνωμένο μπροστά στην οθόνη μπήκαν στο αυτοκίνητο και πήραν το δρόμο του γυρισμού. Η κούραση αλλά και η πλήρωση από την ευχαρίστηση ήταν έκδηλες στα πρόσωπά τους καθώς άνοιγαν το ράδιο ν'ακούσουν μουσική κατά τη διάρκεια της διαδρομής. "Ειδήσεις; Άλλαξέ το...κι εδώ ειδήσεις...κι εδώ ειδήσεις...μα τι γίνεται...τι αεροπλάνα λένε αυτοί και ποιός είναι αυτός ο Λάντεν;;;;;"

(true story)

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 29, 2006

Fuck you cosmos

Λίγο μετά τις μια το βράδυ και ο μόνος λόγος που παραμένω ξύπνιος είναι πως περιμένω να κατέβει ένα ακόμα φρικαρισμένο άλμπουμ. Την είδε σου λέει ο τύπος γκουρού κάποια στιγμή στα '70s, άλλαξε το όνομά του σε κάτι ινδουιστικό, έφτιαξε μια αίρεση, παντρεύτηκε 12 γυναίκες, μάζεψε και καμμιά 20αριά λυκόπουλα κι έκανε και μια μπάντα που έπαιζε αρρωστιάρικα...τυπική ιστορία φαντάζομαι για Καλιφορνέζο...

Κάτι έχει αλλάξει - ναι, ναι, η περίφημη φράση κλισέ. Άντε και γαμηθείτε όμως, εγώ την εννοώ. Όλες οι φράσεις που πετάμε την ώρα ακριβώς πριν κοιμηθούμε είναι κυνικά ειλικρινείς - κι εγώ σε μια τέτοια φάση είμαι. Κατεβαίνει το γαμωalbum κι εγώ την κάνω για το κρεβάτι μου. Κάτι έχει αλλάξει είπα. Όχι σήμερα, το πιθανότερο, ούτε καν πρόσφατα. Πάντως σήμερα ισχύει και απόψε συνειδητοποιώ πως ισχύει εδώ και πολύ καιρό.

Τη ξέρετε τη φράση (επίσης κλισέ) "αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου δε μπορείς να αγαπήσεις τους άλλους"; Εγώ δε μπορώ να λυπηθώ τους άλλους κι αν λάβω υπόψιν μου το προηγούμενο κλισέ, είναι μάλλον επειδή δε μπορώ να λυπηθώ τον εαυτό μου. Δε του χαρίστηκα ποτέ...τι λέω, όχι μόνο αυτό, αλλά τον καταγάμησα κιόλας. Ποτέ δε μου έδειξα έλεος, οπότε φαντάζομαι ότι ποτέ δεν πρόκειται να δείξω κι έλεος στους άλλους. Αγάπη -ναι, φθόνο -ναι, φιλία -ναι, θυμό -ναι, όλα -ναι ...μόνο λύπηση είμαι ανίκανος να αισθανθώ και να δείξω. Κατέβηκε το καλιφορνέζικο. Σας αφήνω να προσπεράσετε την εσωστρέφεια μου και να αναγνωρίσετε σε αυτή την αφέλεια και τον κυνισμό των σκέψεων που συνοδεύουν τις στιγμές πριν το βραδινό σας ολικό κλείσιμο. Α, και να πάτε να γαμηθείτε

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 28, 2006

Σε μισώ rapidshare



Και τώρα πείτε μου ειλικρινά: Δεν είναι αρκετός λόγος να μισήσεις το κωλοrapidshare το γεγονός ότι ΔΕΝ κατεβαίνει το album που έχει την παραπάνω εξωφυλλάρα και που "βρωμάει" αριστουργηματίλα;;;;;; Αυτό για να σταματήσουν να με λένε υπερβολικό που θάβω διαρκώς τη συγκεκριμένη σελίδα...

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 27, 2006

Μεγάλοι Έλληνες δημιουργοί

Τι ανακαλύπτει κανείς σκοτώνοντας την ώρα του στο νετ...διαμάντια πραγματικά! Χάζευα που λέτε στο Internet Movie Database και στο αγαπημένο μου Bottom 100 -η λίστα με τις 100 χειρότερες ταινίες όλων των εποχών όπως διαμορφώνεται συνεχώς από το φιλοθεάμον και ολίγον μαζοχιστικό κοινό- και κλίκαρα πάνω στους τίτλους τους για περισσότερες πληροφορίες (να γελάσω με τα reviews δηλαδή). Κρατώντας την κοιλιά μου από τα γέλια φτάνω στο νούμερο 18 και ΜΠΑΜ: το νούμερο ανήκει στη μέγιστη καλλιτεχνική δημιουργία ενός συμπατριώτη μας, του διάσημου γνωστού και μη εξαιρετέου Nico Mastorakis!

Μεγάλη τιμή παιδιά για τα ελληνικά χρώματα, μην ισχυριστώ μάλιστα πως μας τη χρώσταγε η ιστορία την παρουσία μας στις διαχρονικά τραγελαφικές σελίδες των κινηματογραφικών της αποτυχιών. Και μπορεί ο Δαλιανίδης, ο Φώσκολος και τόσοι άλλοι να μην βρήκαν ποτέ λόγω έλλειψης προβολής τη θέση τους στο Hall Of Fame των ατάλαντων ανεπιτήδευτα κωμικών δημιουργών αλλά ο θεός των 8 mm δεν μπορούσε να αφήσει τέτοιο κενό στην συμπαντική ισορροπία και φρόντισε να το καλύψει με έναν ομολογουμένως επάξιο εκπρόσωπο.

Η ταινία φέρει τον ηλίθιο τίτλο ".Com for murder" και συγκεντρώνει στο καστ αρκετά γνωστά ονόματα , όπως τη Ναστάζια Κίνσκι, από τη συμμετοχή της οποίας στην ταινία συμπεραίνουμε πως η γυναίκα ήταν σε δεινή οικονομική κατάσταση το 2002 για να δεχτεί να συμμετάσχει σ'αυτή τη μπούρδα. Σας έχω το link στο όνομα της ταινίας για να απολάυσετε τα υπόλοιπα, θα αρκεστώ μόνο να παραθέσω τα σχόλια ενός fan που κάνει review, της amber55:

" Kill it!!! This movie sucked. It wasn't worth my time or the time of my friends. I am disgusted that people would actually allow this film to be shown with as terrible as it was. There was hardly any dialog worth listening to and the special effects weren't that special. Oh please do not forget the fact that the things the guy did with his pc were pretty unbelievable and unrealistic. All I have to say about this movie is that it is total s***."

Βαθμολογία στο Imdb: 2.1/10
Θέση στο Bottom 100: #18

Υ.Γ.: Θυμάστε τι κράξιμο είχε φάει ο κακόμοιρος ο Σόμμερ με τη συμμετοχή του στην ταινία "Deuce Bigalow:European Gigolo" έτσι; Δικαίως βέβαια γιατί η ταινία σάρωσε στις υποψηφιότητες στα "Χρυσά Βατόμουρα" αλλά τι να πει κι ο κυρ - Nico που έχει νουμεράκι στην πρώτη εικοσάδα των χειρότερων ταινιών όλων των εποχών; Μάλλον και να είχε διαρρεύσει η πληροφορία για την πατάτα που γύρισε σιγά μη το προέβαλλε κανείς από τα ΜΜΕ

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 26, 2006

Back to School η ελληνιστί Επιστροφή στα Θρανία ( μέρος δεύτερο)!!

Το δεύτερο αυτό αρθράκι ήρθε σε ώρα απρόσμενη για εμένα! Συνήθως είμαι νυχτερινός τύπος αλλά κάποια ψυχή out there με προκάλεσε με την εξής φράση : Διαβάζοντας το αρθράκι σου για το νέο σου καθηγητή, φαντάζομαι τι θα γράψεις για τους νέους σου συμφοιτητές. Και επειδή δεν είμαι από τους τύπους που θα αφήσω μια πρόκληση χωρίς απάντηση(αν και πρωί), ιδού η γενικότερη αίσθηση που έχω για τους συμφοιτητές μου!! Και λέω αίσθηση γιατί είναι ακόμη πολύ νωρίς για να πω εντύπωση, άποψη ή γνώμη!
Αυτό λοιπόν που παρατήρησα από την πρώτη στιγμή, είναι κάτι που επαληθεύεται συνέχεια στη ζωή! Ότι δηλαδή οι άνθρωποι με τους οποίους ερχόμαστε πιο γρήγορα σε επαφή είναι αυτοί που μοιάζουν με εμάς, λες και μια ελκτική δύναμη που τραβάει κοντά άγνωστα μέχρι πρότινος άτομα να βάζει το χεράκι της και να φέρνει κοντά τους όμοιους! Τόσο εγωιστική είναι η ανθρώπινη φύση βλέπετε!
Και για να σας δώσω να καταλάβετε τι εννοώ θα αναφέρω στην μέχρι τώρα εμπειρία μου με τους συμφοιτητές μου!
Απο την πρώτη στιγμή που πάτησα λοιπόν το πόδι μου στην αίθουσα Αντωνιάδου κάθισα όλος τυχαίως σας διαβεβαιώ μπροστά από μία πολύ γλυκιά και καλοβαλμένη κοπελίτσα ( ονόματα δεν αναφέρω γιατί δε μου αρέσει να δίνω ανθρώπους ακόμα και όταν λέω καλά πραγματα για αυτούς)! Ωραίο casual ντυσιματάκι συνδυασμένο με τα κατάλληλα αξεσουάρ, προσεγμένο βαψιματάκι, μανικιούρ στην εντέλεια και βέβαια άτομο κοινωνικό, γελαστό, ευχάριστο! Κάτι πάνω κάτω σαν και εμένα δηλαδη! Αμέσως διαισθάνθηκα οτι με αυτή την κοπέλα ταιριάζουμε και θα κάνουμε καλό παρεάκι!
Τη δεύτερη μέρα του μεταπτυχιακού η παρέα είχε πληθύνει απότομα και ούτε πολύ ούτε λίγο αποτελούνταν από 4 κοπέλες και 3 άγόρια που καθόντουσαν όλοι στην ίδια σειρά στο αμφιθέατρο! Όλοι λοιπόν αυτοί οι άγνωστοι για εσάς αλλά γνωστοί για μένα είχαν κοινά χαρακτηριστικά!! Παιδιά κοινωνικά, trendy, μέσα στη ζωή και όχι τίποτα τελειωμένα φυτά, με αναζητήσεις και φιλοδοξίες για το μέλλον τους φυσικά, αλλά πάνω από όλα με καλή διάθεση να γνωριστούν μεταξύ τους και να περάσουν καλά και δημιουργικά αυτούς τους 15 μηνές! Χάρηκα πολύ που την Κυριακή στη φιέστα που είχε διοργανώσει το κολλέγιο που λέγετε ΑΣΟΕΕ εμείς αποφασίζαμε να κατεβάσουμε αμάξια στα Χανιά (το μέρος όπου θα γίνουν τα μαθήματα το καλοκαίρι - τα συγχαρητηριά μου στους διδάσκοντες, άριστη επιλογή)!!
Κάτι μου λέει οτι λέει λοιπόν οτι αυτοί θα είναι 15 πολύ ενδιαφέροντες μήνες( ελπίζω να συμφωνήσουν και οι υπόλοιποι μαζί μου), όπου ο φόρτος της εργασίας θα γίνεται λιγότερο βαρύς γιατί θα υπάρχει καλή παρέα και πολύ γέλιο!Και γιατί θα έχουμε την ευκαιρία να γνωριστούμε μεταξύ μας και να περάσουμε καλά! Άλλωστε το δικό μου ρητό στη ζωή είναι πως οτι και αν κάνεις πρέπει πάνω από όλα να περνάς καλά!
Μένει λοιπόν να δούμε αν αυτή η αίσθηση που έχω θα βγει αληθινή!!

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 23, 2006

Όχι άλλο κάρβουνο!

Αρχίσαμε πάλι με τις μαλακίες! Δεν πρόλαβε να τελειώσει το καλοκαίρι κατά τη διάρκεια του οποίου μας τρέλαιναν τα δελτία ειδήσεων για το ότι "έρχεται ζέστη" και με το που μπήκε ο Σεπτέμβρης ξεκίνησε το καινούριο βιολί για τα "ακραία καιρικά φαινόμενα". ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΟΥΤΑΝΑ ΜΟΥ ΠΙΑ ΧΩΣΤΕ ΣΤΟ ΗΛΙΘΙΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΙΔΗΣΗ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΖΕΣΤΗ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΟΥΤΕ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΤΟ ΣΟΥΠΕΡ ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΟ ΟΤΙ ΒΡΕΧΕΙ ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ! Η ΕΝΑΛΛΑΓΗ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΝΕΛΛΙΠΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΛΗΞΗ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΩΝ ΠΑΓΕΤΩΝΩΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 10000 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΝ ΜΗ ΤΙ ΑΛΛΟ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΙΑΝΕΙ ΤΑΡΑΚΟΥΛΟ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΣΥΝΝΕΦΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ! ΣΥΝΕΠΩΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΚΑΛΕΙΤΕ ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΡΙΩΡΑ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΚΙ ΑΝΟΙΞΤΕ ΑΠΛΑ ΤΗΝ ΟΜΠΡΕΛΑ ΣΑΣ!

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 22, 2006

3 1/2 χρόνια πριν

Στο μπαράκι που παίζανε DJs τα φιλαράκια απ' το γκρουπ γινόταν ο κλασσικός χαμός. Πάντα υπάρχει πολύς κόσμος διατεθειμένος ν' αρπάξει την παραμικρή ευκαιρία για κραιπαλοξεφάντωμα στο φοιτητικό πλανήτη, οπότε ακόμα και να μην υπήρχε το σχετικό από-στόμα-σε-στόμα promotion της φάσης πάλι τα ίδια στριμωξίδια θα είχαμε.

Οι προηγούμενες μέρες είχαν κυλίσει αναπάντεχα ιδανικά για την παρέα. Μηδέν ενδιαφέρον για τα μαθήματα, μαραθώνια τζαμαρίσματα, πάστες με το κιλό, τα μεσημέρια καφεδάκι κάτω από τον ήλιο του καλοκαιριού που ερχόταν. Πλάκες, γέλια, τρέλα, όνειρα.

Στα deck ανέβηκε ο Άλεξ, ο πιο ταλαντούχος και πιο τεμπέλης κιθαρίστας στην Ελλάδα. Λίγες στιγμές αργότερα το "Cocon" βρόνταγε στα ηχεία κι εγώ έμενα αποσβολωμένος να κοιτάω το άπειρο και να εύχομαι να μην τελειώσει ποτέ αυτή η αλληλουχία cool συμβάντων. "Φώτη δεν ξέρω τι έχει συμβεί μαλάκα αυτό τον καιρό και συμβαίνουν συνέχεια γαμάτα πράγματα..." "Γάμησε κι η Ελλάδα σήμερα!" μου απαντάει γνέφοντάς μου καταφατικά και στην συνέχεια μ'ενημερώνει για το διπλό στην Ισπανία. Peak. Σε 30 τουλάχιστον τομείς της ζωής μου εκείνη τη στιγμή, 31 με τελευταία προσθήκη το ποδόσφαιρο.

Στο δωμάτιο γελάω με τη θέα μιας ψηλής μελαχροινής με αστείο κούρεμα. "Κοίτα, η λεσβία η φίλη σου" λέω στο Θανάση. Παραδίπλα κάθεται η Δέσποινα η πρώην μου με τον καινούριο της γκόμενο. Αποφεύγει να με κοιτάξει, αποφεύγω να της μιλήσω παρότι είναι από τις λίγες περιπτώσεις που χώρισα μια χαρά χωρίς παρατράγουδα. Το βλέμμα μου περνάει από όλα τα σημεία του μαγαζιού και σταματάει πάνω σε ένα αδύνατο κορίτσι που καθόταν στο βάθος. Η μπλούζα που φοράει είναι που πιάνει κατ' αρχήν την προσοχή μου. Απεικονίζει μια ζέβρα! Κι ενώ πάει να γεννηθεί ένα περιπαικτικό χαμόγελο στο στόμα μου σηκώνω τα μάτια στο πρόσωπό της...

... και μένω να το κοιτάζω αποχαυνωμένος. Δεν είχα ξανασυναντήσει γυναίκα στη ζωή μου που να ακτινοβολούσε τόσο πολύ, ούτε καν μέχρι σήμερα. Απίστευτο λευκό δέρμα, διαμαντένιο χαμόγελο και μεγάλα καφέ γλυκά μάτια. Έφερε το ποτήρι με το ποτό που κρατούσε στα χείλη της για να πιεί μια γουλιά και πρόσεξα τα δάχτυλα των χεριών της. Δεν είχα ξανασυνατήσει γυναίκα στη ζωή μου που να έχει τόσο όμορφα και μακριά δάχτυλα, ούτε καν μέχρι σήμερα.

"Την ξέρεις αυτή με το κοντό μαύρο μαλλί;" ρωτάω το μαλάκα το Θανάση. "Ναι, είναι η τραγουδίστρια στο γκρουπ που παίζουμε power". Τραγουδίστρια;; Είναι τραγουδίστρια;; Αρχίζει και γίνεται πολύ ενδιαφέρον!! "Τι, μη μου πεις ότι σ'αρέσει αυτό μπάζο;" συνεχίζει ο καριόλης. Ποιό μπάζο ρε μαλάκα που το πρόσωπο της κοπέλας πετάει ακτίνες;; "Δεν έχει ωραίο κώλο" το βιολί του ο άλλος "είναι πολύ αδύνατη". Εεεεεε fuck off πια!! "Γνώρισέ τη μου ΤΩΡΑ!!"

Περνάω όλο το βράδυ παρέα της. Είναι από εκείνα τα πλάσματα που σε γεμίζουν με τη γλύκα τους μόνο και μόνο που τα κοιτάς. Μιλάει και συμπεριφέρεται συνεσταλμένα αλλά χαρούμενα ταυτόχρονα. Της αρέσει που είμαι δίπλα της. Με κοιτά στα μάτια όλη την ώρα κι εγώ δεν παίρνω τα δικά μου από πάνω της. Και ξαφνικά το ξενέρωμα: το τραγούδι των Thundercats. Το παιδί που έχει το μαγαζί πάντα το τραγουδάει karaoke όταν είναι να κλείσει (τρελοί Τσαμπίκοι). Πρέπει να την κάνουμε με ελαφρά...

"Συγγνώμη" ψιθυρίζω με ένα μείγμα ενοχής και αδιαφορίας ταυτόχρονα ενώ ξαπλώνω δίπλα στην αποκοιμισμένη κοπέλα μου όταν γύρισα σπίτι. Νανουρίζομαι με τη σκέψη των υπέροχων δακτύλων του αγγέλου που είχα γνωρίσει πριν λίγες ώρες. "Αν ήμουν ελεύθερος...μα τι λέω, 2 χρόνια είμαι με την άλλη". Απορούσα πάντα πως κατάφερνα να συνδυάζω τόσο αντιφατικά συναισθήματα μέσα μου. Εκείνο το βράδυ ήταν απλώς ακόμα μια επιβεβαίωση της ψυχοσύνθεσής μου.

Και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο επέλεξα να προσπαθήσω να έχω τελικά. Συνέβαλλε στην απόφασή μου και ότι ο άλλος μου τα ξέρασε όλα "Μου είπε ότι σε γουστάρει μαλάκα". Τη βρήκα σε μια συναυλία "τυχαία", ίδια κατάσταση πάλι. Εγώ με αυτή μαζί σε κάποιο σημείο του σύμπαντος και όλο το υπόλοιπο σύμπαν κάπου αλλού. "Έχω κοπέλα" της είπα κομπιάζοντας τρελά αμέσως μετά το "μου αρέσεις" κι ενώ βρισκόμασταν απομονωμένοι σε κάποιο σημείο. "Το ξέρω, μου το είπαν οι φίλοι μου" απάντησε αμήχανη για να συνεχίσει "τους είπα ότι μ' αρέσεις και μου είπαν να το ξεχάσω γιατί έχεις σχέση" κομπάζοντας. "Γαμώ την τύχη μου" κατέληξε. "Δε θέλω να σταματήσουμε να βρισκόμαστε" της είπα. "Ούτε κι εγώ". Αποχαιρετιστήκαμε όσο αργά μπορούσαμε.

Πήρα το τηλέφωνό της. Ανταλλάξαμε καμμιά 100σταριά μηνύματα εκείνο το βράδυ. Την επόμενη μέρα πήγα σπίτι της. Μου τραγούδησε και με άφησε κάγκελο... δεν είχα ξανακούσει γυναίκα να τραγουδάει έτσι μέχρι τότε, ούτε καν μέχρι σήμερα. Ακούσαμε μουσική πολλές ώρες αγκαλιασμένοι πριν αρχίσουμε να φιλιόμαστε σαν παλαβοί. Κάθε τόσο σταματούσαμε και ξαναγκαλιαζόμασταν. Ήταν τόσο τέλεια η αίσθησή της στην αγκαλιά μου! Κρατούσα το κεφάλι της σφιχτά δίπλα στο δικό μου και φιλούσα τα υπέροχα μακριά δάχτυλά της που είχα ερωτευθεί ανεπανόρθωτα ενώ αυτή είχε σχεδόν αποκοιμηθεί δίπλα μου. Έφυγα για να περάσω ακόμα μια νύχτα πλάι στην κοπέλα μου και να ξαναγυρίσω το επόμενο πρωί. "Καληνύχτα" μου χαμογέλασε στην πόρτα. Την πρόδιναν τα μάτια της πως τη σκότωνα εκείνη τη στιγμή.

Τις επόμενες δύο εβδομάδες με υποδεχόταν πάντα στην πόρτα με μια σφιχτή αγκαλιά γεμάτη έρωτα και δε με άφηνε μέχρι να φύγω, όχι πως εγώ μπορούσα να ήμουν δίπλα της χωρίς να την έχω στη δική μου. Μου έλεγε πάντα πόσο την ηρεμώ όταν την κρατάω κι εγώ την έσφιγγα πιο πολύ πάνω μου...μέχρι το βράδυ που την πετούσα. "Δεν έχω κάνει έρωτα με την κοπέλα μου από τότε που σε γνώρισα" της είπα αντί να της πω "Θέλω να σταματήσω να σε πληγώνω, δεν ξέρω τι μου γίνεται". Ήταν ψέμμα.

"Όχι γαμώτο, είδα μπροστά μου ένα σκελετό!" πετάχτηκε ασπρισμένη από την αγκαλιά μου. Της συνέβαινε πολλές φορές να βλέπει ζωντανούς εφιάλτες, είχε περάσει μια μικρή κόλαση τα προηγούμενα χρόνια. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να την ξανακλείνω ανάμεσα στα χέρια μου και να της θυμίζω ότι είμαι δίπλα της. Ήθελα να την προστατέψω. Νομίζω ότι της έφτανε.

"...ευτυχώς άκουσαν τη φασαρία οι φίλοι του από το δίπλα σπίτι και τον σταμάτησαν..." με το ζόρι της βγήκαν οι λέξεις όταν μου είπε για την πιο δύσκολη στιγμή της ζωής της. Με μένα δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα άγγελέ μου, θα το πάμε όσο αργά θες. Και το πρωί θα ξυπνήσουμε αγκαλιασμένοι...και την επόμενη φορά ακόμα πιο σφιχτά...και την επόμενη ακόμα περισσότερο.

"Θέλω να χωρίσουμε" μου ψέλλισε και μου έδωσε ένα γράμμα. Με είχε δει με την κοπέλα μου στο δρόμο χέρι - χέρι. Μου έγραψε πως φαινόμουν πολύ ερωτευμένος μαζί της και πως δεν ήθελε να μπει ανάμεσά μας. Δεν ξέρω. Με αυτή πάντως ήμουν σίγουρα. Από εκεί και πέρα έγιναν όλα ακόμα περισσότερο σκατά κι εγώ ήμουν αυτός που έφταιξε σχεδόν αποκλειστικά γι 'αυτό. Προσπάθησα να τη μεταπείσω. Της είπα ψέμματα πως θα χώριζα. Σε κάποια φάση το πίστεψα κι εγώ. Είχα όμως ήδη αποφασίσει να μην το κάνω. "2 χρόνια σχέση" σκεφτόμουνα. Fuck, δεν ξέρω ακόμα τι σκεφτόμουν

Βρεθήκαμε άλλη μια φορά. Δεν κάναμε έρωτα, την πήδηξα. Απέφευγα να επικοινωνήσω καν μαζί της μετά. Η τελευταία μας επικοινωνία ήταν ένα τηλεφώνημά της στο οποίο με γαμωσταύριζε με όλη της την ψυχή, πολύ λιγότερα δηλαδή απ 'όσο άξιζε να πάθω. Ένα χρόνο μετά έμαθα ότι έχει σχέση με ένα παιδί κι είναι ευτυχισμένη. Ένα φάντασμα λιγότερο. Ένα φάντασμα με υπέροχα δάχτυλα

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 21, 2006

Το ωροσκόπιο του μήνα - Υδροχόος

Υγεία

Περίπλοκα είναι τα πράγματα για την υγεία σας. Η εμμονή σας να μην βάζετε μπουκιά στο στόμα σας τον τελευταίο καιρό πιθανόν να δημιουργήσει κινδύνους για τα κόκκαλά σας και το δερματάκι σας στις 25, μιας και πιθανότατα το αεράκι που θα φυσήξει τότε θα σας πετάξει πάνω σε καμμιά τζαμαρία ενώ περιμένετε το τρόλεϋ για κέντρο. Δέστε βαρίδια στα πόδια σας ακόμα και όταν βρίσκεστε μέσα στο σπίτι στις περιπτώσεις που υπάρχει ανοιχτό παράθυρο και χρησιμοποιήστε τα κορδόνια των παπουτσιών σας για πρόσδεση στην πολυθρόνα και το γραφείο σας προκειμένου να αντιμετωπίσετε ασφαλώς την ορμή του ρεύματος αέρα του pc fan σας. Αν έχετε αδερφό προσπαθήστε να τον πείσετε ότι δεν γινόσαστε αόρατος ξαφνικά, απλά γυρνάτε προφίλ.

Ο Δίας στον Κριό δηλώνει πως ιώσεις δεν θα αντιμετωπίσετε, καθώς η υγιεινή του σπιτιού σας βρίσκεται σε άψογη κατάσταση (αν έχετε αδερφό ευχαριστείστε τον γι' αυτό) και περνώντας ως επί το κλείστον τις μέρες σας κλεισμένος εκεί μέσα δύσκολα θα συναντήσετε μικρόβια. Ο περιορισμός όλων των κοινωνικών επαφών σας στο ελάχιστο συμβάλλει καθοριστικά στον αποκλεισμό παθογόνων ιών που μπορεί να σας επιφέρουν κρύωμα. Σβήστε επιπλέον αριθμό ονομάτων από το κινητό σας για να περιορίσετε τις πιθανότητες να μολυνθείτε από ανθρώπινο ον στο ελάχιστο και σταματήστε να σηκώνετε τηλέφωνα φίλων σας που θέλουν να βγουν μαζί σας για καφέ. Το να μην ανοίγετε την πόρτα σε κανέναν θα βοηθήσει και στο ζήτημα της πρώτης παραγράφου.

Αν κάνετε πολεμικές τέχνες κυρίαρχος πλανήτης σας είναι ο Άρης, ο οποίος δε σας συμπαθεί καθόλου και ενδέχεται να προσπαθήσει να σας προκαλέσει τραυματισμούς κατά όλο το μήκος και πλάτος του κορμιού σας. Καθώς πλησιάζει να μπει στο Σκορπιό, θα χρειαστεί να δαπανήσετε πολλές χιλιάδες σταγόνες ιδρώτα για να καταφέρετε να επανέλθετε στη φυσική κατάσταση που θα σας επιτρέψει να σταματήσετε να καταρρέετε μετά από μιάμιση ώρα προπόνησης. Καλό θα είναι λόγω και της διατροφής σας να μην ωθείτε τον εαυτό σας συνέχεια στα άκρα στην γυμναστική, στο κάτω κάτω αυτός που σας γυμνάζει είναι μαυροζωνάς (δηλαδή γκρεμίζει άνετα έναν μικρό τοίχο) και δεν γίνεται πρακτικά να τον μιμηθείτε στην αντοχή και την ευλυγισία κατά την εκτέλεση των ασκήσεων. Το γεγονός πως ο δάσκαλός σας έτριβε τα μάτια του όταν σας είδε να εκτελείτε μια άσκηση ευλυγισίας αν αναλυθεί μπορεί να προσφέρει τη λύση στο πρόβλημα των πόνων των μυών του κορμιού σας από το συνεχή τέντωμα. Συνεχίστε να δείχνετε νηφάλιος τις πάμπολλες στιγμές που πονάτε.

Έρωτας

Η Αφροδίτη στον Πλούτωνα σε συνδυασμό με την αναποτελεσματικότητά σας να προκαλέσετε αξιόλογο ενδιαφέρον στους εκπροσώπους του αντίθετου φύλου για τους οποίους ενδιαφέρεστε και τη γενικότερη γκαντεμιά που σας δέρνει, εγγυώνται τη συνέχιση της υπάρχουσας απέραντης μοναξιάς σας στον τομέα αυτό. Λόγω του ότι το αστρικό φαινόμενο θα βρίσκεται σε συνεχή ύπαρξη για τα επόμενα 3000 χρόνια, δεν υπάρχει περίπτωση να σας πλησιάσει ερωτικά αξιόλογη γυναίκα για το αντίστοιχο χρονικό διάστημα. Ακολουθήστε μια θρησκεία που πρεσβεύει τη συνεχή μετενσάρκωση ή την ομοφυλοφιλία στην επόμενη ζωή στην περίπτωση που επιλέξετε να μην ρίξετε τα στάνταρντ και τις επιδιώξεις σας στα Τάρταρα. Η κατηγορία των γυναικών που έχετε πιθανότητες να κρατήσετε σε σχέση μιας εβδομάδας περιορίζεται σε αυτές που έχουν άθλιο γούστο στη μουσική, χαζό εγκέφαλο, απλανές βλέμμα και δεν τρόμαξαν από το γεγονός ότι είστε ψυχάκι. Πουλήστε την ψυχή σας στο διάολο προκειμένου να επιτύχετε ευτυχισμένη και μακρόχρονη συμβίωση στα 75 σας με κάποια τυφλή συνομίληκή σας ή μεγαλύτερη (προσοχή να αποφύγετε ο έκπτωτος άγγελος που θα κάνει τις διαπραγματεύσεις να είναι θυληκού γένους).

Κολλήστε τις φωτογραφίες, αν έχετε, των ελαχίστων γυναικών που σας έχουν πραγματικά κερδίσει ολοκληρωτικά σε όποιον τομέα σας άγγιξαν στον τοίχο σας για να έχετε κάτι να θυμάστε από ωραία συναισθήματα. Εκτυπώστε τις ερμηνείες των ετυμολογιών που θα βρείτε για τα λήματα "έρωτας", "σχέση", "εκτίμηση", "αγάπη" στο Wiktionary και φυλάξτε τες για να αντισταθμήσετε τη συνεχή έλλειψη βιώματός με την περιγραφική υπενθύμιση των συγκεκριμένων καταστάσεων οποιαδήποτε στιγμή. Κάντε αρκετά στην άκρη τις όποιες προσδοκίες μπορεί να έχετε στο μέλλον και βολευτείτε με ρεαλιστικά σενάρια εγκλεισμού σας σε μοναστήρι της Ιορδανίας.

Χρήμα - Οικονομικά

Η ολική έκλειψη ηλίου επηρεάζει καθοριστικά την τσέπη σας με αποτελέσματα ανάλογα του φαινομένου. Δεν έχετε λεφτά για καμμία πολυτέλεια και ακόμα και να θέλατε να έχετε είστε υπερβολικά τεμπέληδες για να τα αποκτήσετε. Ο περιορισμός του φαγητού συμβάλλει θετικά στον προϋπολογισμό σας όπως και ο αντίστοιχος των μετακινήσεών σας αν και καλό θα ήταν να κάνετε μια υπέρβαση όταν θα χρειαστεί ίσως να μεταβείτε στο νοσοκομείο αν εξακολουθήσει να παραμένει η όρεξη σας στον τωρινό βαθμό.

Το ότι γενικότερα αδιαφορείτε για τα χρήματα είναι καλό, καθώς σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πρέπει ν'αρχίσετε να συνηθίζετε στην ολοένα πτωτική τάση της παρουσίας τους. Η επιδίωξη των ανύπαρκτων οικονομικών στόχων σας βαίνει καλώς και προβλέπεται διατήρηση της αποτελεσματικότητας της τακτικής σας για μεγάλο χρονικό διάστημα ακόμα.

Γενικά

Συμπεριφέρεστε με τρόπο που δείχνει την εκτίμησή σας στον ταλαιπωρημένο εαυτό σας και αναδεικνύει το μέγεθος των προβλημάτων του εγκεφάλου σας. Συνεχίστε έτσι μιας και μια ζωή είσασταν ξεροκέφαλοι, εγωιστές, αυτοκαταστροφικοί και δεν υπάρχει λόγος να προσπαθήσει να σας μεταπείσει κανένας. Κλείστε τ'αυτιά στους φίλους σας και στους ανθρώπους που νοιάζονται για σας όταν σας γκαρίζουν για το μέγεθος της παρανοϊκότητάς σας. Διατηρείστε τον πεσιμισμό και την αρνητική διάθεσή σας ξοδεύοντας το μυαλό σας στην εξάλειψη ευχάριστων σκέψεων από αυτό και διαγράψτε από τις επιδιώξεις σας οτιδήποτε μπορεί να σας φέρει ελπίδα αλλαγής της κατάστασής σας. Ο σαρκασμός σας μαζί με κάποιο θαύμα αποτελούν τις μόνες απειλές προκειμένου να μην καταλήξετε στο ψυχιατρείο.

Το τυχερό σας χρώμα βρίσκεται στην υπεριώδη ακτινοβολία και δεν μπορείτε να το αντιληφθείτε

Τυχερό σας νούμερο είναι το 68, που είναι η πρόβλεψη για το σωματικό βάρος στο οποίο θα φτάσετε στο εγγύς μέλλον

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 20, 2006

Η επιδρομή της μάνας

Η κλασσική Ελληνίδα μάνα φόρεσε τη στολή παραλλαγής της (ποδιά και παντόφλες Μιτσούκο) και έκανε έφοδο στο ακατάστατο διαμέρισμα. Μετά από μια σπονδή στο θεό της χλωρίνης και σε όποιο ακατονόμαστο έρπον χάος ωθεί τους ανθρώπους να βάζουν σεμεδάκια ακόμα και πάνω στην οθόνη του πισιού (φορ γκαντ σέηκ δηλαδή), έφυγε όσο αθόρυβα είχε έρθει.
Άφησε όμως ένα ανατριχιαστικό σημείωμα πίσω της. Το μόνο που έλειπε ήταν το τσιτάτο "This is not a threat. This is a warning" σαν υπογραφή.
Το παραθέτω για να ανατριχιάσετε κι εσείς με τη σειρά σας. Για όσους δεν γνωρίζουν τη Γραμμική Α' , ακολουθεί και αποκρυπτογράφηση των ιερογλυφικών.


("Στα 25 σου θα έχεις χοληστερίνη αν τρως πίτσες. Στο σπίτι θα υπάρχει φαγητό.
Τι να σου πω...
Πρόσεχε.")

Έτσι για καφέ και κουβέντα

Μέρα καφέ η χτεσινή. Παλιού, καλού, κλασσικού και διαχρονικού καφέ. Οι περισσότεροι πάνε για καφέ για χίλιους δυο λόγους εκτός από το να περάσουν καλά: λόγω συνήθειας, λόγω επίδειξης, λόγω τεμπελιάς, λόγω του να γνωρίσουνε καμμιά γκόμενα να λαδωθεί λίγο το στεγνό ματάκι τους. Κρίμα στα παιδιά που έχουν χάσει το νόημα, τα λυπάμαι ειλικρινά, βαθύτατα κι εύχομαι στην επόμενη ζωή τους να γυρίσουν σαν αρακάς προκειμένου να βελτιώσουν το επίπεδο της απόλαυσης της ύπαρξής τους. Στον καφέ πάμε για να γουστάρουμε

Εκεί τα πάντα αποκτάνε λόγο ύπαρξης από μόνα τους: τα πειράγματα, οι γκρίνιες, οι εξομολογήσεις, η συνομιλία, η σιωπή, τα βλέμματα, οι κινήσεις, η ρουφηξιά με το καλαμάκι, ο καπνός της τζούρας, όλα! Εκεί έχεις την ευκαιρία να φέρεις τον κόσμο σου λίιιγο πιο κοντά στους πλανήτες που κατοικούν οι άλλοι, να τους δείξεις και να σου δείξουν, να τους προσφέρεις και να δεχτούν, να σου δώσουν και να πάρεις. Κι όλα αυτά μην ξεχνάμε ε; Για να γουστάρουμε

Γύρω στις 4 έσκασε το μηνυματάκι από τον κολλητό, λιτό κι απέριττο όπως πάντα, "σχολή, καφέ". Χεχε, όχι που δε πήγαινα, εξάλλου τι είχα να κάνω σπίτι; Να συνδέσω ένα κωλογραφείο που πήρα πρόσφατα και να ενοχλώ τον αδερφό μου που διάβαζε. Ένα άλλαγμα ρούχων και μια αναζήτηση 10 λεπτών για τα κλειδιά μου αργότερα κι ήμουνα στο δρόμο. Πέτυχα το κωλολεωφορείο, τη γραμμή 209 που αν και καταφέρνει να γλιστρά επιδέξια από την κίνηση των κεντρικών δρόμων του Παγκρατίου χρησιμοποιώντας όλους τους πιθανούς κωλόδρομους της περιοχής καταντά σπαστικό για τον ίδιο ακριβώς λόγο, αν λάβουμε υπόψιν πως τα πολεοδομικά χαρακτηριστικά της περιοχής ταιριάζουν γάντι σε διαδρομή rollercoaster. Ο κόσμος όπως πάντα λίγος μέσα (καλό), ενώ η πλειοψηφία του αποτελούνταν από γριές (κακό). Όχι, δεν έχω τίποτα εξωφρενικό να τους καταλογίσω, απλά είναι όλες περιπτωσάρες. Η ειδική περίπτωση της γριάς που μου απηύθυνε το λόγο αυτή τη φορά (συχνό φαινόμενο για κάποιον μεταφυσικό λόγο) περιείχε την απορία αν "έχει καμμιά πορεία σήμερα". Τι να σου πω madamme, αν εξαιρέσει κανείς το γεγονός πως είναι 5 η ώρα και ως γνωστόν οι πορείες γίνονται πρωί άντε μεσημέρι, όχι, δε νομίζω να γίνεται καμμία. Εξάλλου εσένα τι ακριβώς σε νοιάζει και βρήκες να με ρωτήσεις και να αποσπάσεις την προσοχή μου από το λεκέ στο παράθυρο που χάζευα; Ξύπνησε σήμερα στα 75 μέσα σου η οικολογική συνείδηση και θες ν'αφιερώσεις την υπόλοιπη ζωή σου στη προστασία των δασών της Κουάλα Λουμπούρ παρατώντας το πλέξιμο και το πρήξιμο της νύφης σου ή σου φαίνεται πιο ελκυστικό το δελτίο ειδήσεων του extra 3 όταν γίνονται επεισόδια;

Φτάνοντας Σύνταγμα ο 40ρης τύπος που καθόταν δίπλα μου βλέποντας τη Βουλή εκστασιάστηκε. Ενώ με κάρφωνε συνεχώς άρχισε να μου μιλάει φωναχτά σε μια περίεργη γλώσσα. Ελληνικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ρωσσικά, Αλβανικά δεν ήταν, τώρα τι...θα σας γελάσω. Ελπίζω πάντως να μη δω στο μέλλον κανένα ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στο ερωτικό κάλεσμα των Ούγγρων όταν περνάνε έξω από κοινοβούλια και φάω κανένα παράξενο deja vu.

Αυτό ήταν, πάτησα έδαφος και ξεκίνησα το συνηθισμένο αγώνα κατάβασης της Ερμού. Όχι, ούτε βιαζόμουν, ούτε κατουριόμουν, ήθελα να περπατήσω γρήγορα, όσο πιο γρήγορα μπορούσα χωρίς να τρέχω. Χωρίς ιδιαίτερο λόγο ήθελα ν'αναρωτιούνται όλοι "που πάει αυτός ο παλαβός" και την ίδια στιγμή να τους πιάνει βήχας από τη σκόνη μου. Εγγυημένα πράγματα, η βιασύνη σε συνδυασμό με τον όγκο και το κατάλληλο βλέμμα ανοίγει δρόμο. Εκτός κι αν τύχει και πέσεις πάνω σε κανά ζευγάρι μεσήλικων Βέλγων τουριστών που πάνε στη Πλάκα για την απόλαυση της απειροελάχιστης μερίδας greek food και το replay των τραγουδιών που τους έδωσε σε διαφημιστικό cd το γραφείο ταξιδιών τους στην Αμβέρσα, οπότε αναγκαστικά ντριμπλάρεις ή αν υπάρχει μέσα στη μέση του πεζόδρομου η κλασσική χοντρή γκόμενα που καπνίζει κάνοντας διάλλειμα από το χάζεμα των βιτρινών για το οποίο περιπλανάται τις τελευταίες 3 ώρες με τις φίλες της, οπότε κάνεις μεγαλύτερη ντρίμπλα (συνήθως η απόσταση είναι ενστικτώδης).

Κάνω την προσυμμφωνημένη αναπάντητη κάτω από τη σχολή του και μετά από 1 λεπτό εμφανίζεται από έναν δίπλα δρόμο. "Που ήσουν;" τον ρωτάω σχεδόν κοιτώντας ακόμα το κτίριο από όπου περίμενα ότι θα έβγαινε. "Στην (τάδε) καφετέρια". "...και γιατί δε μου είπες να περάσω κατευθείαν από εκεί;" "δεν ήξερα αν τη θυμόσουν"...ώπα, ώπα κολλητέ με φρίκαρες τώρα! Είμαι που είμαι σε μια κατάσταση μισοπαράνοιας έρχεσαι και με σπρώχνεις φραστικά περισσότερο προς τα εκεί! Εκτός του ότι στην υποθετική περίπτωση που θα χρειαζόταν να μου δώσεις οδηγίες αρκούσε να μου πεις "περπάτα 30 μέτρα από εκεί που είπαμε", στη σχολή σου έχω έρθει καμμιά 150αριά φορές και στη συγκεκριμένη καφετέρια έχουμε κάτσει μπόλικες από αυτές, συνεπώς μόνο αν είχα κάνει λοβοτομή το πρωί θα υπήρχε περίπτωση να μη βρω το δρόμο μου, γεγονός για το οποίο θα είχα σίγουρα φροντίσει να σε ενημερώσω πριν συμβεί. Πάλι καλά που δε με περιμένεις στο σταθμό του ηλεκτρικού όταν έρχομαι σπίτι σου μήπως και χάσω την ευθεία των 40 μέτρων μέχρι την είσοδο της πολυκατοικίας σου. Τέσπα

Μετά την ασφαλή μεταφορά μου στην καφετέρια, ο κολλητός μου άφησε τον έλεγχο των κινήσεων μου σε μένα ακριβώς την ώρα που εκείνος καθόταν αναπαυτικά στην καρέκλα του κι έπιασε κουβέντα με το Νίκο. Το δέντρο που βρισκόταν ανάμεσα σε μένα και το ζευγάρι που επίσης ήταν στον καφέ μαζί μας, στον κορμό του οποίου ξεκούραζαν όλοι τα ταλαιπωρημένα ποδαράκια τους δεν ήταν το ιδανικό foreground που ήθελα να βλέπω μπροστά από την καρέκλα στην οποία μου έγνεψαν να καθίσω κι έτσι αποφάσισα ν'αλλάξω θέση (μετά τις απαραίτητες συστάσεις με το ζευγάρι λόγω ευγένειας). Ξεχνώντας σχεδόν αμέσως τα ονόματά τους άρχισα την κλασσική ενοχλητική μου τακτική του κολληματικού πρηξίματος επιλέγοντας ως πρώτο θύμα το Νίκο.

Τα πάντα μπορούν να ειδωθούν από άπειρες πλευρές και να εκφραστούν μέσω άπειρων τρόπων και μεθόδων, οποιοδήποτε γεγονός, οποιοδήποτε αντικείμενο, οποιαδήποτε δήλωση, αρκεί να έχεις τη διαστροφική όρεξη να το κάνεις. Εγώ το κάνω συχνά, είναι ο τρόπος που περνάω καλά και συνήθως όποιο από τα θύματά μου έχει αίσθηση του χιούμορ διασκεδάζει με το βασανισμό του. Στο Νίκο έχω φάει το κόλλημα ότι γνωρίζει πολλές γυναίκες με περίεργα ονόματα και του σκαρώνω συνέχεια παραλλαγές του ίδιου πειράγματος. Ο ίδιος κάθε φορά που ξεκινάω τρώει την και-καλά ξενέρα ότι πάλι τα ίδια άρχισα και αρχίζει με τη σειρά του την ίδια τακτική προσπαθώντας να μου την πει για την καταγωγή μου (τα καταφέρνει ο padawan).

Σειρά έχει μια τυπική συνομιλία με τα παιδιά και μια ευγενική προσπάθεια γι'άνοιγμα κουβέντας. Στο βρόντο. Υπάρχει και μια μικρή περίπτωση να ξενέρωσαν που δε θυμόμουνα τα ονόματά τους (sorry παιδιά, το δέντρο...) αλλά η εγωπάθειά μου με υποχρέωσε να τους κατατάξω στην κατηγορία "ξεκάρφωτοι ανεπιθύμητοι" (I'm only human, I admit). Ούτως ή άλλως ήθελα να φύγουν για να μιλήσω πιο άνετα με τα παιδιά για θέματα που δεν έπρεπε ν'ακούσουν. Μέχρι να την κάνουν όμως κάπως ήρθε η κουβέντα στον Άρη. "Τι κάνει αυτός;" ρωτάω. "Δεν ξέρουμε, δεν ξέρουμε" απαντάει με ασυγκράτητο χαμόγελο ο Κώστας. Ο Νίκος δεν το'πιασε. "Καλά είναι" λέει απλά. "Έχουμε να τον δούμε από χτες" συνεχίζει ο Κώστας ενώ σκουντάει τον άλλον, ο οποίος συντονίζεται και σχηματίζει το ίδιο χαμόγελο. "Ναι, ναι, έχουμε να τον δούμε από χτες". Ωραία. Επειδή αυτή τη στιγμή δεν έχω πρόχειρο ούτε το ξίφος της Thundera, ούτε και την τράπουλα Ταρώ για να μπορέσω να διαπιστώσω μόνος μου που βρίσκεται και τι κάνει ο Άρης μιας και το θυμηθήκαμε το παλικάρι, ξεβράστε το κοινωνικό σχόλιο που ψοφάτε να πείτε και μου κάνετε ολόκληρο σκετσάκι. "Κάπου είναι ...χωμένος και δεν μπορούμε να τον βρούμε" αμολάει την ηρωική φράση ο Κώστας κλείνοντας μου πολλές φορές το μάτι. Γαμιέμαι στο γέλιο.

Καφρίλα ολικής αλέσεως, πάντα επίκαιρη, πάντα ευπρόσδεκτη όταν είναι τόσο πετυχημένη. Και φυσικά ακολουθεί η χιονοστοιβάδα: "είναι χαμένο 2 μέρες τώρα το παιδί", "έχει χωθεί βαθιά και δε φαίνεται", "κάνει καταδύσεις" και δε συμμαζεύεται. Ακολουθεί η βαθμολογία που δίνουμε στην συγκαταζητούμενή (πάντα υψηλή παίρνουν όλες του Άρη) και ένας περαιτέρω καφροσχολιασμός. Κάπου εδώ κι ενώ έχουμε γίνει κόκκινοι από τα γέλια φεύγουν και οι άλλοι 2 (μακάρι να μου είχαν πει άλλη μια φορά τα ονόματά τους) οπότε αφορμή για σοβαρή κουβέντα. Γίνεται. Ο Νίκος πρέπει να φύγει. Ακολουθεί πιο σοβαρή κουβέντα με τον Κώστα, από αυτές που έχουμε κάνει άπειρες φορές στο παρελθόν (που δε συμπεριλαμβάνουν τους τρελλούς που γνωρίζουμε δηλαδή).

Η τελευταία περίοδος της κουβέντας μας ενοχλούνταν συστηματικά από έναν τύπο γύρω στα 60 με ηλικιακά ανάλογη ενδυμασία που θεωρούσε ότι το να περπατάς πάνω κάτω σε μια ακτίνα 5 μέτρων μιλώντας αδικαιολόγητα δυνατά στο κινητό σου για ένα οικόπεδο που θες ν'αγοράσεις είναι αδύνατο να ενοχλεί αυτούς που κάθονται ακριβώς δίπλα και προσπαθούν να κάνουν μια σοβαρή συζήτηση! Όταν έκλεισε το κινητό του και έκατσε στο διπλανό τραπέζι βάζοντας τα πόδια του στο κλασσικό πολύπαθο δεντράκι βεβαιώθηκα ότι είχε φτάσει η ώρα να φεύγουμε σιγά σιγά. Η φωνάρα του ενώ ξεκινούσε μια καινούρια session στο κινητό με τα ωστικά tsunami να χτυπάνε αλύπητα το μέρος που μόλις είχαμε αφήσει ήρθε σαν μια ανακουφιστική επιβεβαίωση της ορθότητας της απόφασης μας.

Περάσαμε από τη σχολή για να ακούσουμε το Νίκο να γκρινιάζει για το γεγονός ότι θα ξυπνούσε πρωι την επόμενη μέρα. Αδιαφόρησα κλασσικά για τους χαρακτηρισμούς που συνόδευαν την άρνησή μου να αποχωριστώ τα μαύρα μου γυαλιά μέσα στο κτίριο και άφησα τον Κώστα να δίνει ρέστα στην δική του βερσιόν του πειράγματος (είχα ντέρμπι με τον prosessorα του 6230 στο τάβλι and I just didn't give a damn). Ενώ το εικονικό κλακάρισμα των πουλιών συνεχιζόταν στην οθόνη μου έχασα το μοναδικό παιχνίδι ακούγοντας το διάλογο μεταξύ των άλλων σχετικά με το αν αξίζει ένα καλό κρασί αρκετά λεφτά (για unemployed post-student standards) προκειμένου να δωθεί σαν προσεγμένο και φινετσάτο δώρο σε ευαίσθητη περίσταση. Τι να σας πω παιδιά, είστε η πρώτη μετενσάρκωση Βουργουνδού αγρότη που συναντάω στην Ελλάδα. Με τα πολλά καταλήγει στην απόφαση αγοράς ο επικοδομητικός διάλογος (ναι, αλλά εγώ έχασα διπλό το game). Άντε να το πάρουμε κι εγώ παρέα σας να περπατάω gyus. Όχι, όχι, δεν με αποθαρρύνει το γεγονός ότι πρέπει να πάμε σε συγκεκριμένο μαγαζί που είναι μακριά, όχι, όχι, δεν έπαψα να είμαι τεμπέλης ούτε σας εγγυάται κάποια αλλαγή συμπεριφοράς από εδώ και πέρα η σημερινή συγκυριακή αντιμέτωπισή μου του θέματος. I just need to walk.

Στο μαγαζί είχα φορέσει το απαξιωτικό μου βλέμμα και χάζευα τα κρασιά (lame) ενώ την ίδια στιγμή οι άλλοι είχαν στήσει κουβέντα για το πιο κρασί πηγαίνει καλύτερα με το βοδινό και με το φρικασέ. Η απάντηση μπορεί και να μην είναι τόσο απλή όσο νομίζετε, οπότε μη βιαστείτε να απαντήσετε απλά "κόκκινο". Παίζει ρόλο το κτήμα από το οποίο βγήκε το σταφύλι, η χρονιά της σοδειάς και ο ρόλος για τον οποίο προορίζεται το συγκεκριμένο beverage από τον παραγωγό του. Προσωπικά πιστεύω πως διάλεξαν κάτι στην τύχη κι απλά το παίζανε έξυπνοι, σιγά μη ξέρουνε τώρα αν το τάδε Cabernet σε κάνει να γουστάρεις όταν συνοδεύει στιφάδο.

Πήγα μαζί τους μέχρι τον ηλεκτρικό στα Πετράλωνα, όπου και χώρισαν οι δρόμοι μας. Στον πεζόδρομο του Θησείου χάζεψα αρκετή ώρα μια φοβερή γλυπτική-εικαστική σύνθεση που ομολογουμένως δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα μπορούσε να τοποθετηθεί στους δρόμους της πρωτεύουσας...όταν μάλιστα έφτασε στ'αυτιά μου ο ήχος από ένα άλλο έργο τέχνης λίγο παρακάτω (ναι, ναι ο ήχος!) κόλλησα ολοκληρωτικά. Βρήκα το καινούριο αγαπημένο μου μέρος! Αν δε με πάρουν πολλές φορές γι'ανώμαλο που θα κάθομαι μόνος δίπλα στα ζευγαράκια που χαμουρεύονται στα γειτονικά παγκάκια θα πηγαίνω εκεί αρκετά συχνά. Όχι τίποτα άλλο, αλλά φρόντισε να με κάνει ο Νϊκος να μην απολαύσω το θέαμα (και το sound) όσο θα ήθελα γκρινιάζοντας να συνεχίσουμε το δρόμο και να μην κάθομαι ν'ασχολούμαι με κάτι τέτοια "αχρείαστα" πράγματα. My man, μας κυκλώνουν από παντού έρημες ζώνες mainstreamιας και έλλειψης φαντασίας κι εσύ μου λες να προσπεράσω το μικρό φοίνικα με την πηγή που αναβλύζει δροσερό νεράκι με τόσο κρύα καρδιά; I'll be back sweetie! *kiss*

Πειράγματα και κουβεντούλα στο δρόμο. Τη στιγμή που άφηνα τα παιδιά και ανανέωνα για καφέ με τον Κώστα για σήμερα αναρωτήθηκα "γούσταρα;". "Yeah", ήταν η απάντηση, μπλαζέ με μεγάλη δόση ενεργής ουσίας. Έκοψα ένα εισιτήριο και κλείστηκα στη φαντασία μου στη διάρκεια μιας αδιάφορης διαδρομής γυρισμού.

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 19, 2006

Back to School ή ελληνιστι επιστροφή στα Θρανία!!( μερος πρώτο)

Λοιπόν! Πρώτη μέρα στο μεταπτυχιακό χθες και δεύτερη σήμερα! Και για να καταλαβαινόμαστε καλύτερα το μεταπτυχιακό που παρακολουθώ τιτλοφορείται Μάρκετινγκ και Επικοινωνία με νέες τεχνολογίες! Άκρως τεχνοκρατικό και καπιταλιστικό όπως θα σχολίαζε και ο φίλτατος anticoala!
Μέσα σε αυτές τις πρώτες 6 ώρες μαθήματος πήρα γνώσεις γύρω απο buisiness statistics( αλλά μη φοβηθείται δεν πρόκειται να μιλήσω για αυτό) και κλασσικά γνώρισα πολύ καινούργιο κόσμο!
Να λοιπόν οι εντυπώσεις που αποκόμισα!
Ας αρχίσω απο τον καθηγητή! Εκεί που όπως καταλαβαίνετε περίμενα κάποιο τελειωμένο τεχνοκράτη με ρολόι Tag και παππουτσάκι prada σκάει μπροστά μου μύτη ένας τρελάρας επτανήσιος και με ξαφνιάζει ευχαριστα!
Η φυσιογνωμία του σχεδόν αστεία καθώς οι τρίχες του απουσίαζαν από τα σημεία όπου θα έπρεπε να είναι και πλεόναζαν σε άλλα, που είναι αχρείαστες! Αλλά το πιο ξεκαρδιστικό πράγμα πάνω του ήταν ο τρόπος που γέλαγε! Λες και ακούγα τον καραγκιόζη σε θέατρο σκιών να κακαρίζει!
Το επόμενο ενδιαφέρον χαρακτηριστικό του ήταν ο μισογύνισμός του! Τα μισα σχόλια πάνω στη στατιστική συνδυάζονταν με αντίστοιχα παραδείγματα από την κρεββατομουρμούρα της γυναικάς του! Ενώ σχόλια σχετικά με την ανικανότητα των γυναικών στην οδήγηση και την απαράμιλλη ικανότητά τους να εξανεμίζουν το οικογενειακό εισόδημα έδενα και έπαιρναν! Ως φεμινίστρια αν και μου σηκώθηκε λίγο η τρίχα δεν πτοήθηκα και συνέχισα να τον παρακολουθώ.
Φυσικά δεν άφησε ασχολίαστο το γεγονός ότι αυτό δεν είναι master άλλά γυναικωνίτης( κορίτσια σε λίγο εμείς θα δουλεύουμε και αυτοί θα θηλάζουνε)!
Και αφού συνεχάρη τους άρρενες του τμήματος για την τόσο σοφή επιλογη μεταπτυχιακού όπου η αναλογία είναι 1 / 4 συνέχισε να διδάσκει την επιχειρηματική στατιστική με τον πλέον αντιεπιχειρηματικό τρόπο, πράγμα που δε σας κρύβω πολύ μου άρεσε! Διότι σημασία έχει ότι κάνεις να το κάνεις μοναδικά!
Αυτά προς το παρόν! Hold on γιατί στο επόμενο επεισόδιο θα μιλήσω για τους συμφοιτητές μου!

Εις το επανειδείν λοιπόν!

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 17, 2006

Hello To Everyone Out There!

Όπως θα καταλάβατε ήδη από τον τίτλο αυτού τουμηνύματος είμαι το καινούργιο, άρτι αφιχθές μέλος αυτής της παρεάς. Η sugarlips!
Και ναι για όσους αναρωτιούνται για το ψευδώνυμό μου όντως με χαρακτηρίζει!
Λοιπόν, λοιπόν! Καταρχήν θέλω να ευχαριστήσω το μπλε κουλούρι για την τόσο θερμή υποδοχή του και τα τόσο κολακευτικά σχόλια του! Ελπίζω να μπορέσω να φανώ αντάξια των προσδοκιών του!
Επίσης θέλω να πληροφορήσω και τα υπόλοιπα μέλη της παρέας οτι εγώ με την παρουσία μου κάνω πράξη σε αυτήν την ιστοσελίδα αυτό που λέμε πολυφωνία! Γιατί ? Διότι πολύ απλά όπως θα διαπιστώσετε στην πορεία ουδεμία σχέση έχω είτε με το μπλε κουλούρι ( τον εμπνευστή αυτής της παρέας) είτε με τη Razz Ma Tazz( συγχωρεσέ μου τυχόν σφάλμα στο ψευδώνυμο σου, η ηλικία βλέπεις, εγώ είμαι 25 και όχι 22).
Θα προσπαθήσω να γίνω η πιο τρελιάρα, σίγουρα πιο mainstream και χαρούμενη νότα αυτής της διαδυκτιακής σύνθεσης! Σαν να πηγαίνατε στο Μέγαρο Μουσικής και ξαφνικά να πεταγόταν μπροστά σας η Britney Spears, ένα πράγμα!Ένας περιορισμός υπάρχει μόνο σε αυτή την διάθεσή μου, ο από εδώ και πέρα περιορισμένος χρόνος μου ( μπλε κουλούρι μην κουνάς κοροιδευτικά το κεφάλι) !Βλέπετε αγαπημένα μου παιδιά αρχίζει το μεταπτυχιακόμου από αύριο και αν και ενθουσιασμένη δε θα μπορώ να είμαι μαζί σας όσο συχνά θα ήθελα!
Ζητώ την κατανόηση σας !!! Ευχαριστώ!
Αυτά για εισαγωγή !
Τα υπόλοιπα στοιχεία που συνθέτουν το πορτρέτο της sugarlips θα τα καταλάβετε από μόνοι σας εν καιρώ!
Α! Και μπλε κουλούρι και εγώ σ΄αγαπώ και ας με πρήζεις στη γκρίνια και με κοροϊδεύεις συνέχεια!

Φιλούρες παίδες!!!

Welcome newbie

Ένα θερμό καλωσόρισμα στο νεότερο μέλος της παρέας, τη δούκισσα της Ερμού, βασίλισσα των εμπορικών κέντρων και μελλοντική διάσημη συλλέκτρια τσαντών Gucci -the one and only sugarlips! (I love you baby :) )

To whoever it may concern

your Relationship IQ is:

125



Your Relationship IQ measures what you know about relationships compared to others. It is built off the foundation of the traditional IQ test, where 68% of people who take this test worldwide score between 85 and 115. The above chart shows where you fall on the Relationship IQ scale compared to others.

As we previously mentioned, your Relationship IQ score is determined by your general knowledge of how people should behave in relationships. But we also took a look at how you actually behave in your relationships. To get this information, we compared your responses to the Relationship IQ test questions against what experts say is the right way to have a healthy relationship.

Acceptance

On this scale, a score of 10 represents what the experts say is the right way to accept your partner's differences. You scored an 8.

Some experts in the field of relationships at the University of Washington have spent their entire careers researching different aspects of what makes romantic relationships work. Combining their own examinations with data from an extensive inventory of couples' relationships, they have determined that the majority of couples in happy relationships feel that their partner respects their emotions, opinions, and ideas. These findings support the premise that for a healthy relationship to flourish, you must appreciate, and feel appreciated, by your partner — whether you know it or not. That is because appreciation comes in various forms, and those forms help build the basis of a good relationship. In short, the right way to have a relationship is to make sure you make your partner know how and why you value them, and to expect the same from them.

On the whole, it's easier to appreciate people for things you can see, things that are tangible, like someone making dinner for you or picking you up after work. Those are things you routinely acknowledge with a verbal "thank you" or even a non-verbal "thank you" such as a hug or a kiss.

What you really need to ask yourself on this dimension is if you truly accept your significant other's thoughts, values, and opinions. If you score lower than you'd like on the Acceptance scale, stop and ask yourself: Would you prefer it if everyone shared the same views as you? Or are you able to see validity in everyone's point of view, regardless of how different it is from your own? Do you just not care what others believe? People's opinions and values run the gamut from extremely conservative to extremely liberal and everything in between. Some prefer their significant other to have the same opinions and values, while others embrace the different opinions and values of their partner. The Acceptance dimension of your Relationship IQ looks at how you view differences in opinion that may come up between yourself and another person.

For the most part, you accept others for who they are and acknowledge their individual beliefs and views. But there may be times when another's views are so strange to you that you simply can't understand them. This usually occurs when you disagree on a topic that is near and dear to your heart.

There are some values that you may insist that your partner share with you, but it's okay for you to have some differences, too — so long as they're not on the biggest issues. You have a "live and let live" approach the majority of the time. But there are some viewpoints that are so important to you that you would prefer you and your partner to be on the same page. You may even feel angry with your partner when you disagree on these important issues.

You are well aware that different people have different values and you live your life according to that. But those values that you hold near and dear to your heart may present an obstacle to your relationships. When you disagree with your loved one, it may affect how the two of you connect. To remain close, try to have a conversation with your loved one about their views — but do so when you are calm and open to discussing different opinions, not just hearing yourself talk about why your views are superior. The more you disagree with a point of view, the more questions you should ask about it. That will help you gain a better perspective.

Communication

On this scale, a score of 10 represents what the experts say is the right way to communicate with your partner. You scored an 8.

The ability to communicate well affects every aspect of your life. In order to get something, you have to be able to make your need for it known. To connect with others, you have to open up your world to them. Communication is all about how clearly you express yourself and your needs. Your skill with communication is also indicated by how well you are able to hear what others have to say, whether through words or non-verbal communication like body language. As such, communication has been studied by psychologists from many different angles. The most current research indicates that in order to have a successful relationship, partners must feel as if they are able to express their differences (Wallerstein, 2002), as well as be a good listener (Schwartz, 2002). In short, the right way to have a relationship is to be open to talking about issues as well as be willing to listen to your partner.

The Communication skills dimension looks at your expectations around communication in general, how you relate to people in your life. The degree of comfort you feel in expressing your own needs and beliefs/thoughts/opinions directly impacts your ability to relate to others on an intimate level. But communication is not a one-way street. That is why the Communication dimension also looks at how you figure out what your significant other is saying to you through words or body language.

You have a relatively good understanding of your partner and what they want, but some things are just a mystery. There are just some times when you can't know what everyone is thinking, and they can have no sense of what you are thinking.

In your relationship, you are generally comfortable expressing yourself and are pretty adept at understanding your significant other. But you may sometimes be shocked when your loved one does not get something about you that you assumed they would. This can throw you, and possibly your relationship, for a loop, but it is something that you two are eventually able to see eye to eye on. That's because you tend to keep lines of communication open between you and your significant other. To open them up even further, try to catch yourself when you make assumptions about your partner. Rather than taking your assumption for granted, ask your significant other what their thoughts are on the matter. When you are having a conversation with your loved one, exercise your listening and comprehension skills by repeating what they've said in your own words. This ensures that you really get what they're saying. If you have a question about where your loved one stands on an issue, ask rather than assume.

Conflict Resolution

On this scale, a score of 10 represents what the experts say is the right way to resolve conflict with your partner. You scored an 8.

No matter how perfect the relationship, you're bound to run into conflict from time to time. So how do you handle it? Do you avoid the touchy subject? Or do you dive right into the fray and meet the challenge head on? Psychological research suggests that people who are able to bring up points of contention and come to a solution together have a relationship that is characterized by greater communication and intimacy (Canary & Cupach, 1988; Fitzpatrick & Sollie, 1999). In short, the right way to have a relationship is to address differences and points of difference.

The Conflict resolution dimension taps into how you deal with confrontation when it arises. This refers to what you think it means to have a disagreement with the significant person in your life and what you think is the best way to deal with it. In addition, the Conflict dimension assesses your understanding of resolving conflict.

You understand that conflict is normal for any relationship. And with that viewpoint, it's natural for you to be fairly adept at handling it. You have learned very well how to pick your battles. You will usually tackle an issue when it is personally important but you may let some things go in order to keep the peace. You may find that some issues cause you some level of distress, which might result in a poor night's sleep, or a lack of appetite when you decide not to voice what's troubling you.

In your relationships, you are relatively comfortable bringing up issues with your significant other, though you don't think it's critical to talk about everything that irks you. Similarly, you don't expect your partner to bring up every little thing that bothers them about you either. You simply feel there are some issues that do not need to be discussed. When your loved one does bring something up that you do not think is important, you might become frustrated, and that will likely hinder your ability to discuss it.

You are definitely on the right track with dealing with the important issues in your relationship. And sometimes it is good to shrug the unimportant stuff off. But you may hesitate to bring something problematic up, and this could prevent your relationship from progressing further. When you find yourself frequently thinking about an issue or losing your appetite or sleep over it, find an appropriate time to discuss it with your partner so the two of you can begin to come to a resolution.

Intimacy and Sex

On this scale, a score of 10 represents what the experts say is the right way to express intimate feelings with your partner. You scored a 6.

For several decades, the role that sex plays in a relationship has been studied by researchers across many different disciplines, including biology, psychology, and sociology. Experts have concluded that sex can be a way that people express emotional intimacy. They also concur that sex can be a means for a couple to build upon the closeness that they already have. In short, in order to have the right kind of relationship, you need your physical connection to further your emotional connectedness to your partner.

Sex can hold a powerful position in some relationships. It is one of the factors that differentiates a romantic relationship from a platonic one. So what does sex mean for you? Is it the cornerstone of your romantic relationship? Or are there things that are more significant? The Sex and Intimacy dimension looks at the role sex plays in your relationship, particularly how important or unimportant sex is for you.

Sex has a couple different components to it: how you approach sex in your relationship and how much you generally know about sex. Here's what we can tell you about how sex affects your personal relationships.

Sex is one of the many dimensions of a relationship that is important to you. But it is not the sole feature that determines the quality of your relationship. You appreciate the physical aspect of a romantic relationship but there are other aspects that you find equally compelling. Touch is just as important as talk, hugging is just as essential as sharing a moment, kissing is just as valuable as having a laugh. You, more than many, know how to balance the importance you place on sex and the other aspects of your relationship. The connection you have to the love in your life depends on a variety of factors. You express your feelings for your significant other through a combination of physical and emotional intimacy. You feel as if there is something missing from your relationship if your significant other relates to you on only one of these aspects.

Keeping the balance between the physical and emotional pieces of a relationship can be quite a juggling act, and, at times, you may find yourself struggling with the task. When this does occur, try to identify what part of your relationship is being put off to the side and pay attention to it.

Your relationship role

Beyond your scores on the Relationship IQ dimensions, beyond your general knowledge about relationships, we can also infer from your answers on the test, the way you are in a relationship.

You, it turns out, are a Nurturer in relationships.

You tend to be loyal and loving, and to treat others with respect. You also have a deep appreciation for others and their opinions, and you create a nurturing environment for everyone in your life. Because of your caring nature, your friends seek you out when they feel at odds with life. You're a sounding board for those around you, one who is always there to lend a non-judgmental ear and useful advice.

You're incredibly supportive of your partner's dreams and ambitions. Your ability to pay attention to their hopes and desires helps them as they define their goals. And they probably come to rely on that. You're also not afraid to roll up your sleeves and help further their causes — whether canvassing neighborhoods with election posters for your sweetie, showing up for a work function, or taking care of their chores around the house. You're also someone who's probably willing to put aside your hopes and dreams for your partner's. Your kind and giving soul is energized when you see that your support has helped your partner reach their dreams.

But even people as supportive as you get into arguments with their partners. When you do, you may find yourself agreeing with your partner so the discussion will end amicably. It's not that your views have necessarily changed, but you may behave as if they have just to keep the peace. It takes a lot for you to have a spat, but it doesn't take long to kiss and make up. In fact, that's the easiest part of a disagreement for you.

Physical intimacy is one of the many ways you connect with that special person in your life, but it's not the be-all and end-all of your relationship. Talk is just as important as touch. For you, sharing a moment is just as essential as a good hug, and laughing together is just as valuable as kissing and the rest of your sexual relationship.

You want the same thing in a relationship that you give: complete and utter acceptance. You accept your partner unconditionally, and you want to experience that same feeling yourself. Leave the emotional highs and lows for the big screen — you don't want to be with someone who plays games. You seek a partner who is self-realized and who can be caring and open. You want to connect with the love of your life through physical intimacy, and there are many ways you choose to deepen that emotional bond. While sex can create this bond, it's just one of the ways you express your emotions.

Your kind and gentle nature can sometimes put you at risk. Some people might find it easy to take advantage of you and that could make for some uncomfortable situations. Since you're so easygoing, you tend to put on a happy face even when you're upset inside. You'll put up with the conditions, but deep down you're irritated that your significant other has failed to understand you.


History of the relationship IQ

The Relationship IQ test was created by a team of Tickle psychologists who noticed there was something missing in the study of relationships: a way to determine how much knowledge an individual can possess about romantic relationships. Up until now, there hasn't been a scientific method to gauge this knowledge. Tickle's Relationship IQ test fills the gap and provides people with a concrete way of grasping just how much they know about romantic relationships.

By poring over countless studies on relationships and communication, Tickle psychologists distilled the most compelling components: acceptance, communication skills, conflict resolution, and intimacy and sex. To determine your Relationship IQ, Tickle constructed a test around these four qualities that recent research agrees determine relationship success.

The more a person knows about something, the more likely they are to use that knowledge in their personal life. Based on that premise, Tickle has been able to determine your Relationship IQ Type. This describes how you are most likely to act in your romantic relationship based on the information you have.

But you don't have to stop here — there are a number of sources you can use to learn more about romantic relationships. For the latest scholarly findings on romantic relationships, turn to psychology journals such as the Journal of Social and Personal Relationships(www.jspr.org), Journal of Personality and Social Psychology, Psychology of Men and Masculinity and Sexuality, Society and Feminism. Feature articles on how people interact with others are also useful. Magazines such as Psychology Today and the American Psychological Association are great relationship resources.

The questions dealing with general sexual knowledge were derived from research performed by private companies and scientist practitioners. Durex, a condom manufacturer, conducted a massive study in 2000 in order to look at sexual behaviors, attitudes, and health around the globe. Scientist practitioners, such as Alfred Kinsey and the Masters and Johnson team, have done pioneering research in the areas of sexual behavior and the human sexual response, respectively. Both forms of research help to keep us better informed about human sexuality and its place in a romantic relationship.

-crash-

Έχω φάει γερά χτυπήματα στα πλευρά, ναι. Αυτό όμως δεν έχει σχέση με κανένα. 1 φράση. Κι εγώ στο πάτωμα σφαδάζοντας. Εσωτερική αιμορραγία. Ρήξη οστών. 1 φράση

Maynard, Justin, Adam, Danny! Λίγη βοήθεια παιδιά επειγόντως απόψε! Μόλις ξεκίνησε ένα μακρινό βράδυ. Please do your best...please...please

"Defeated, I concede and move closer
I may find comfort here
I may find peace within the emptiness
How pitiful"

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 16, 2006

Out of the eureka pile

Τι σου είναι η γαμημένη η ανθρώπινη ύπαρξη...αλλάζει συνεχώς νοήματα με ρυθμούς που σπάνια προλαβαίνεις να συνειδητοποιήσεις.

Έχουν συμβεί πολλές τέτοιες αλλαγές ρυθμού σήμερα, από το γρήγορο ξεχασμένο καρδιοχτύπι μέχρι τη μελαγχολία της λογικής που συνεχώς υπαγορεύει εντολές. Περίεργο πράγμα η λογική στα δύσκολα, σε ρίχνει η συνειδητοποίηση της ανυπαρξίας της όταν δεν υπάρχει και της ύπαρξης της όταν υφίσταται.

Σε μένα δεν υπήρχε πάντα. Τώρα είναι σταθερά εκεί και βηματίζει με το δικό της πάσο, καπνίζει πούρο και δίνει οδηγίες καθιστώντας τες ταυτόχρονα υποχρεωτικές. Ποτέ δε μου άρεσε να μου λέω τι να κάνω, όταν όμως το σύστημα δουλεύει κυριλέ στα δύσκολα μόνο με τη δική της καθοδήγηση αναγκαστικά το δέχομαι. Αναγκαστικά γαμώτο

Έτσι και τώρα μου έχει πει τι να κάνω. Έχει υπολογίσει τις δικλείδες, τις έχει τυπώσει σε διαφάνειες και μ'έχει βάλει στο θρανιάκι μου να σημειώνω. Μόνο παπαγαλία το μάθημα στο οποίο θα εξεταστώ και δε παίζει να ξεχάσω ούτε κόμμα. Ok, το δέχομαι. Το έχω δεχτεί εδώ και κάποια χρόνια και δεν παίζει να το αλλάξω.

Ώρες - ώρες νιώθω σαν το χριστό όταν είναι ν'αντιμετωπίσω τα ζόρια μπραντεφερ, δε γουστάρω καν να βλέπω το ποτήρι, όχι να το πιώ μονορούφι κιόλας. Ειδικά τα ζόρια στα οποία δε μπορώ/δε θέλω/δε πρέπει/δε γίνεται/δε παίζει να παρέμβω για να λήξει το ζήτημα σαν τα παραμυθάκια με το προεξοφλημένο happy end τα σιχαίνομαι ολοκληρωτικά, μάλλον γιατί δε θυμάμαι πότε κατέληξε τελευταία φορά τέτοια κατάσταση στο αποτέλεσμα που ευχόμουν.

Τώρα λοιπόν σε περίπτωση που ο κακός λύκος φάει τη γιαγιά ενώ η κοκκινοσκουφίτσα ροδοψήνεται στη σούβλα ή ο τελικός κακός της πίστας δώσει στα alien τσιράκια του τ'απομεινάρια του badass αμερικανού διαστημοκομάντο που είχε το θράσος να του ρίξει με το laser, δεν παίζει εναλλακτικό σενάριο πέρα από αυτό που έχει η λογική στο ψυγείο: "Πόνα, σκίσου, άει γαμήσου, ότι έκανες και πριν δηλαδή, μόνο που αυτή τη φορά το κάνεις με δεμένο στόμα για να μην ακούγεσαι και στα σκοτεινά για να μη φαίνονται τα αίματα που τρέχουν από πάνω σου. Και που'σαι, άρχισε να σέρνεσαι προς την απέναντι κατεύθυνση από εκεί που κοίταγες μη σου γαμήσω τη πλάτη με το μαστίγιο! I love you, you'll get by once again".

Η ενδεχόμενη θετική κατάληξη; Αυτή απλά(;) τη ΖΕΙΣ, την καταναλώνεις ΑΧΟΡΤΑΓΑ και την ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙΣ. Το καλό είναι πως ξέρεις ότι δε θα τελειώσει ποτέ να σε προσέχει και να σε νανουρίζει γλυκά μέσα στο ίδιο της το όνειρο...

Αρκετά

The clock is ticking
May be smashed by you anytime
By my sense after a while
I guess we'll know soon enough

It's what I need you know
a chunk of life with cream and pie
Can't cook?Fair enough
We'll both get by

One way or the other...

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 12, 2006

Οδηγός Επιβίωσης στην Αφιλόξενη Πόλη (μέρος πρώτο)

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: Ζούμε όλοι στην Αφιλόξενη Πόλη. Δεν έχει να λεει που εσύ μένεις στην Αθήνα, εγώ στην Πάτρα και ο παραδιπλανός στον Τύρναβο. Η Αφιλόξενη Πόλη δεν αποτελεί μέρος που μπορείς να το ορίσεις με χαρτογράφηση. Είναι μια συμπαντική έννοια που αγκαλιάζει οποιονδήποτε δεν μεγάλωσε στα νησιά Πίου-Πίου (εκεί έχουν τον Κυκλοθυμικό Ωκεανό, που είναι μια άλλη, μεγάλη ιστορία -κοινώς όχι της παρούσης).

Η Αφιλόξενη Πόλη δε σε γουστάρει. Κατά βάθος θέλει να ξεκουμπιστείς, κι εσύ και οι φίλοι σου, για να μπορέσει να τεντωθεί και να τινάξει από πάνω της τα εκατομμύρια τσιμεντένιων εκτρωμάτων, κεραιών κινητής τηλεφωνίας και ηλεκτροφόρων καλωδίων. Στην πραγματικότητα, κανείς δεν ξέρει τι κρύβεται κάτω από τα πεζοδρόμια. Οι αναρχικοί έλεγαν πως αν τα ξηλώσουμε θα βρούμε παραλίες -ε λοιπόν, μπορώ εγγυημένα να σας πω οτι δεν ρώτησαν την Πόλη γι' αυτό. Η Αφιλόξενη Πόλη μισεί τη θάλασσα λίγο περισσότερο απ' όσο μισεί εσένα. Οπότε trust me, δεν υπήρχε περίπτωση να φιλοξενεί τον προθάλαμό της κατω από το δέρμα της.

Μπορεί λοιπόν η Πόλη να μας βλέπει όπως βλέπουμε εμείς τις κατσαρίδες (από κατοικίδια ως τη μάστιγα της σύγχρονης γκαρσονιέρας), όμως αυτό δεν αναιρεί την πραγματικότητά όλων μας: Είτε το θέλει είτε όχι, ζούμε μέσα της. Κι όταν δεν μας πιάνουν οι αυτοκτονικές μας τάσεις, θέλουμε να συνεχίσουμε να ζούμε γενικότερα. Επειδή όμως όλοι λέμε οτι θα φύγουμε αλλά ποτέ δεν το κάνουμε, συνεχίζουμε να ζούμε, ειδικότερα, μέσα της.

Συνδυάζοντας λοιπόν τα δυο αυτά δεδομένα:
Θέλω να ζήσω + Ζω στην Αφιλόξενη Πόλη
προέκυψε ο Οδηγός Επιβίωσης.


Στο επόμενο επεισόδιο θα μιλήσουμε για το πως μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει την έλλειψη ενός βασικού αγαθού χωρίς να τρελαθεί -και συνεπώς να τον μασουλήσει η διάχυτη παράνοια της Αφιλόξενης Πόλης.


.Stay tuned.

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 11, 2006

Guess who...

Ποιά είναι; Είναι εκείνη που ρώτησε τα περισσότερα πράγματα για μένα εδώ και πολύ καιρό. Είναι μια ανέλπιστη παρουσία, μια όμορφη αναμονή, είναι αυτή που είναι με όλη της την εμφάνιση, φανταστική και πραγματική. Έχει ελαττώματα, τύψεις, βεβιασμένες ενέργειες, αμφιβολίες -πεζές υπέροχες αρετές. Κρύβεται όσο χρειάζεται για να μην κρυφτεί. Είναι ανθρώπινη, με συναρπάζει αυτό σ'αυτή.

Εσύ; Τι έχεις δείξει εσύ; Πολλά, για άνθρωπος που δεν θες ποτέ τίποτα να φανεί. Τίποτα. Παιχνίδι; Όχι από εσένα. Από αυτή; Πολλά. Και διάφορα. Γεγονός που την κάνει ακόμα πιο συναρπαστική.

Δεν καταλαβαίνεις τι ψάχνεις; Δεν θα καταλάβεις αυτό που θα βρεις

Καλή τύχη γαμώτο

Ministry - The Fall

Take this invitation
Bishops Queen to Pawn
All of us were taken
All that was is gone
Of this information
Shames us one and all
Where's my compensation?
Watching others fall
Welcome to the fall

Everything is useless
Nothing works at all
Nothing ever matters
Welcome to the fall

Η κούκλα - διαπραγματευτής

Είμαι η κούκλα - διαπραγματευτής. Μέρος του καταστήματος και ποσότητα μπουκιάς από την όρεξή σου να κοιτάξεις. Είμαι φτιαγμένη για να τραβώ την προσοχή σου αρκετά για ένα μικρό ταξίδι του βλέμματός σου πάνω μου. Ψυχρή. Αδιάφορη. Ξέρεις πως δεν είμαι αληθινή. Γι'αυτό με κοιτάς χωρίς ενοχές. Ψυχρά. Ανέραστα.

Αλλάζουν οι δρόμοι κι αλλάζεις κι εσύ. Γρήγορα. Αδιάφορα. Περνάς συνέχεια διαφορετικός. Και όλο είμαι ψυχρή και αδιάφορη. Κι εσύ με κοιτάς το ίδιο. Σκοπός μιας κούκλας είναι να πληροφορεί. Σκοπός μιας κούκλας δεν είναι να ζει. Παραμένει το ίδιο ψυχρή κι αδιάφορη ακόμα και όταν την αλλάξει το μαγαζί. Και τότε τι δε θα'δινε να την κοιτούν όπως παλιά αλλά καθόλου ψυχρά! Και καθόλου αδιάφορα...

Αλλά κανείς δεν περπατάει για να κοιτάξει πια εκεί

Dr. Chameleon

"At times like these, when things are instinctively done
upfloating rings of fume become my exhaling's norm
and the lines in my palm -the most interesting riddle"

Γραμμένο από μένα για κάτι τέτοιες στιγμές σαν κι αυτή. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς πως υπάρχει ηρεμία χωρίς χαλάρωση και γαλήνη. Εκτός κι αν το'χει ζήσει. Πως αποδεικνύεται όμως κάτι που βιώνεις, αν λέμε ήθελες να το δείξεις; Δεν ξέρω, ρωτάω. Δεν το έχω κάνει ποτέ και δεν ξέρω πως γίνεται. Δεν μ'ενδιαφέρει αν θα πάρω απάντηση άρα δεν ενδιαφέρομαι και να το κάνω. Και η συζήτηση τελειώνει εδώ, με μένα να έχω δίκιο πάλι.

Καθένας εκφράζεται όπως γουστάρει για εκείνα που του αρέσουν!Εγώ προτιμώ την μέθοδο της κληρωτίδας. Παίζουν όλα τα κριτήρια στην επιλογή, εκτός απ'την τύχη. Φρένο σε κάποιες ενέργειες, ενεργοποίηση άλλων. Καταπίεση

Γαμημένη καταπίεση του εαυτού μου! Τα παίρνω στο κρανίο ώρες ώρες με τις μάσκες που εμφανίζονται κατά καιρούς στο πρόσωπό μου και κυρίως όταν δεν είμαι εγώ εκείνος που θέλει να μπουν. Αλλαγή μάσκας νούμερο 1. Αλλαγή

There's no fucking way in the universe αυτός ο ήσυχος άνθρωπος στον καθρέφτη να σκέφτεται έτσι

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 10, 2006

Something Changed

I wrote the song two hours before we met
I didn't know your name or what you looked like yet
I could have stayed at home and gone to bed
I could have gone to see a film instead
You might have changed your mind and seen your friends
Life could have been very different but then
Something changed

Do you believe that there's someone up above?
Does he have a timetable directing acts of love?
Why did I write this song on that day?
Why did you touch my hand and softly say
Stop asking questions that don't matter anyway
Just give us a kiss to celebrate here today
Something changed

When we woke up that morning we had no way of knowing
That in a matter of hours we'd change the way we were going
Where would I be now if we'd never met?
Would I be singing this song to someone else instead?
I don't know
But like you said
Something changed

~
Ακόμα μια πολτοποιημένη μουσική επιλογή που κρύβει μέσα της ένα απόσταγμα σοφίας, σαν το βαρελίσιο Τζώνη Γουώκερ. Βαρύγδουπο, ε; Όπως και να έχει, ακούστε με για λίγο κι αν όντως λεω μαλακίες μπορείτε απλά να απολαύσετε τα 3 και 18 λεπτά που κρατάει το κομμάτι κι έπειτα να ξεχάσετε ο,τι διαβάσατε.
~
Είναι αυτό το unexpected, το απρόβλεπτο, που κινεί τις ζωές μας τελικά.
Αυτό περιμένουμε και όποιος το αρνηθεί είναι απλά ψεύτης.
Αρκετοί το κυνηγάνε με το ντουφέκι και κλαίνε όταν δεν το βρίσκουν, χωρίς να καταλαβαίνουν πως ακριβώς επειδή είναι ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟ, δεν μπορείς ποτέ να του στήσεις καρτέρι. Το είπε άλλωστε και ο John, "Life is what happens to you while you're busy making other plans".
Άλλοι το φοβούνται. Πιστεύουν οτι και η παραμικρή ρωγμή θα γκρεμίσει συθέμελα την προσεκτικά τακτοποιημένη ζωούλα τους. Έχουν ένα κάποιο δίκιο -πάντα το απρόβλεπτο έρχεται με ένα μεγάλο μπαμ- και μπορούμε να διακρίνουμε μόνο ένα ηθικό δίδαγμα: Όταν στέκεσαι πάνω σε πυργάκι Jenga, είναι μαλακία να φοβάσαι την πτώση. Θα πέσεις ούτως ή άλλως, οπότε φρόντισε να πέσεις από κάτι που θα γουστάρεις.
Μερικοί θα πουν εντάξει, μήπως η λύση βρίσκεται στο να μην στέκεσαι πάνω στο πυργάκι; Πάντα υπάρχουν και οι βράχοι, από τους οποίους σπάνια πέφτεις. Σωστή φιλοσοφία και ιδανική για μεσήλικες τραπεζίτες και 54χρονες νοικοκυρές που βάζουν μπικουτί στα μαλλιά τους και γυρνούν από το ψιλικατζίδικο με παντόφλα και τον "Τηλεθεατή" παραμάσχαλα.

Όμως κάποιοι από μας δεν ψάχνουν λύσεις, αλλά πτώσεις.
Ίσως φταίει το Hemo που πίναμε μικροί ή αυτός ο σκοτεινός ρομαντισμός που κλειδώσαμε κάποτε μέσα μας κι έπειτα ξεχάσαμε σε ποιον ωκεανό πετάξαμε το κλειδί.
Κάτι μας κάνει να γυρίζουμε την πλάτη στους ακίνητους βράχους που έχουν πιάσει κισσό, ν' αγαπάμε το απρόβλεπτο και να κινηματογραφούμε τις πτώσεις μας, ίσως γιατί λίγο πριν σκάσουμε στον πάτο καταλάβαμε οτι δεν είναι τίποτα άλλο από μια ώθηση για ν' ανεβούμε ξανά.

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 09, 2006

Sorted out for E's and Wizz

Oh, is this the way they say the future's meant to feel?
Or just twenty thousand people standing in a field?
And I don't quite understand just what this feeling is
But that okay, cos we're all sorted out for E's and Wizz
And tell me when the spaceship lands
Cos all this has just got to mean something

In the middle of the night
It feels alright
but then tomorrow morning
Oh, when you come down

Oh yeah the pirate radio told us what was going down
Got the tickets from some messed up bloke in Camden Town
And no one seems to know exactly where it is
But that's okay, cos we're all sorted out for E's and Wizz
At 4 o'clock the normal world seems very very very far away

Just keep on moving

Everybody asks your name, they say we're all the same
And now it's "Nice one, Geezer"- but that's as far as the conversation went
I lost my friends, I dance alone, it's 6 o'clock, I wanna go home
But it's no way, not today, makes you wonder what it meant
And this hollow feeling grows and grows and grows and grows
And you want to call your mother and say,

"Mother, I can never come home again
because I seem to have left an important part of my brain somewhere
somewhere in a field in Hampshire"


In the middle of the night
It feels alright
but then tomorrow morning
Oh, when you come down

Oh, and what if you never come down...


Κάπου θα υπάρχει και η άκρη στην ιστορία όλων μας.
Κάποτε θα προσγειωθούμε κι απ' το διαστημόπλοιο.
Προς το παρόν ας απολαύσουμε τη μαγεία των Pulp κάνοντας κλικ στον τίτλο. Ναι εκεί δίπλα στις τελίτσες. Whatever.
Πάντα το βράδυ όλα δείχνουν υπέροχα. Το ξημέ(ξενέ)ρωμα είναι που δεν παλεύεται, όλων των ειδών και από όλες τις απόψεις.

Το μόνο που μπορεί να λειτουργήσει σαν αλεξίπτωτο από την πτώση είναι κάτι unexpected. Ευτυχώς το κάλυψαν κι αυτό οι Pulp. Αλλά ας το αφήσουμε για αύριο. When we touch solid ground.

Αναλαμπή

Τη Δευτέρα είναι η πρώτη προπόνηση της χρονιάς! Γιέεεεεεεεεεεει! Καιρός να δούμε σε τι κατάσταση βρισκόμαστε *τραγική* Ποιός μίλησε;;;;;;;

Willie Coyote vs Roadrunner

Ας βρεθεί κάποιος άνθρωπος να γυρίσει ένα επεισόδιο Looney Tunes όπου το Κογιότ θα πιάνει το Μπιπ - Μπιπ και θα το τηγανίζει! Το έχω άχτι να τη βγάζει πάντα καθαρή αυτό το κωλόπουλο μετά απ'όοοολη τη φασαρία που κάνει ο κακόμοιρος ο Willie για να γεμίσει το στομάχι του με αυτή τη μωβ φραγκόκοτα... Ρεκόρ τηλεθέασης παγκοσμίως θα σημειώσει, κάντε το επιτέλους να χαρεί λίγο ο πλανήτης

Πολύ ζάπινγκ πέφτει τώρα τελευταία στη σκέψη μου κι ανησυχώ

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 08, 2006

Deftones - Passenger

Here I lay
Still and breathless
Just like always
Still I want some more
Mirrors sideways
But who cares what's behind
Just like always
Still your passenger

Chrome buttons, buckles and leather surfaces
These and other lucky witnesses
Now to calm me
This time won't you please
DRIVE FASTER

Roll the window down
This cool night air is curious
Let the whole world look in
Who cares who sees anything
I'm your passenger


Drop these down and
Put them on me
Nice cool seats
Are there to cushion your knees
Now to calm me
Take me around again
Don't pull over
This time would you please
DRIVE FASTER

Roll the window down
This cool night air is curious
Let the whole world look in
Who cares who sees what tonight
Roll these misty windows down
To catch my breath again
Then go and go and go don't just drive me
home then back again

Here I lay
Just like always
Don't let me go
Take me to the edge

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 07, 2006

Εξομολόγηση

Απελπισία. Αδυναμία. Κατάρρευση. Γκρεμός. Θάνατος. Πανικός. Φόβος.

Απώλεια καθοριστική. Καταστροφή. Αναπάντητα ερωτήματα. Αλήθειες που δε θες να τις κοιτάξεις αλλά φαίνονται. Προσωρινή αποδοχή. Περισσότερη οδύνη. Εκείνη είναι πάντα εκεί. Εκείνη δεν είναι εκεί. Αδυσώπητη συνέχεια της ζωής. Έτσι πρέπει να γίνει λέει αυτή και περνιέται μόνη της για σοφή. Κοροιδεύει τον εαυτό της. Έτσι πρέπει να γίνει λέει η αλήθεια που συμπίπτει απλώς με την άποψή της. Δεν δείχνει να το καταλαβαίνει. Κλείνεται έτσι λίγο περισσότερο στον εαυτό της. Ζει με κανόνες τεχνητούς που κάποτε σκέφτηκε και πάντα φοβόταν ν'αναθεωρήσει. Το ένιωσε ότι έπρεπε. Το ένιωσε ότι ήταν σωστό. Το κατάλαβε πως με βρήκε και τη βρήκα. Το έζησε. Μ'έκανε να το ζήσω. Να χαθώ σ'αυτή. Στο πιο γλυκό συναίσθημα απ'όλα. Μέχρι που μέθυσα από αυτό. Κάπου εκεί τα πήρε όλα πίσω. Πήγα στην κόλαση. Την άφησα. Έφυγε. Το δέχτηκα. Ξαναγύρισε. Μου ορκίστηκε. Γύρισα στον παράδεισο. 2 μέρες μετά πήγε μια βόλτα για τσιγάρα. Τότε ήταν που μας πέταξε στα σκουπίδια. Παρανόησα. Έχασα κάθε έλεγχο. Απελπίστηκα. Τη συνάντησα. Τη ρώτησα. Δε τη ρώτησα. Μου είπε. Δε μου είπε. Φέρθηκα σαν παιδί. Δεν ξέρω πως φέρθηκα. Φέρθηκα όπως έπρεπε. Φέρθηκα όπως ένιωθα. Ξεκίνησα να προσπαθώ να την ξεχάσω για πάντα. Έπρεπε να ξέρω πως δε θα γινόταν ποτέ. Με θυμήθηκε. Κατάφερα να την αγνοήσω για καιρό. Τελικά της ξαναμίλησα. Το δέχτηκε. Συναντηθήκαμε. Μιλήσαμε. Αποχαιρετιστήκαμε. Εγώ νόμιζα προσωρινά. Εκείνη δεν ξέρω. Εκείνη ξέρω καλά. Μετά ήρθε η αφορμή για το ολοκληρωτικό αντίο. Το ήθελε. Το έκανε. Με πόνεσε ξανά. Μέχρι σήμερα το έχω τηρήσει. Τη σκέφτομαι κάθε μέρα. Όταν συμβαίνει αυτό νιώθω μόνο γι'αυτή. Δεν ξέρω τι. Ξέρω τι. Επιβίωσα. Δεν επιβίωσα. Αισθάνομαι. Δεν αισθάνομαι. Συνεχίζω. Δεν συνεχίζω. Προσπαθώ. Δεν προσπαθώ. Υπάρχει μόνο αυτή

Επιπλέουν τα κινητά;

Πάντα αναρωτιόμουν γιατί δεν επιπλέουν τα κινητά που πετάμε στη θάλασσα. Το γεγονός βέβαια ότι είναι ελάχιστα τα κινητά που καταλήγουν εκεί δεν βοηθάει τις έρευνές μου, ούτε και το ότι δεν ξέρω κανέναν που να το έχει πετάξει σε υγρό στοιχείο (μόνο την Ελένη που της έπεσε στη χέστρα, οπότε δεν νομίζω ότι μετράει -αν είχε τραβήξει το καζανάκι όμως θα ήθελα πολύ να μάθαινα τι θα γινόταν).

Δεν κολλάω σε αηδίες του στυλ "νόμος της βαρύτητας" και λοιπές θεωρητικές σαχλαμάρες γιατί πλέον όλοι οι νόμοι παραβιάζονται και απ’ όσο ξέρω, ο εν λόγω νόμος δεν εμπόδισε τον άνθρωπο να πετάξει, οπότε γιατί να μην επιπλέουν και τα κινητά; Τώρα θα μου πεις ο άνθρωπος δεν πετάει μόνος του αλλά με αεροπλάνο, ανεμόπτερο ή κι εγώ δεν ξέρω τι. Με την ίδια λογική κι ένα κινητό μπορεί να επιπλεύσει αν το βάλεις πάνω σε μια βάρκα. Ίσως με την κατάλληλη δόση λυσεργικού οξέως να μπορέσει κι ένα κινητό να επιπλεύσει, διότι ξέρω αρκετά άτομα που με κάτι ανάλογο σου ορκίζομαι ότι κατάφεραν να πετάξουν –το πώς κατάφεραν μετά να προσγειωθούν στο ΚΑΤ βεβαίως δεν νομίζω ότι είναι της παρούσης.

Γιατί, πέρα από την τεράστια οικολογική καταστροφή που μπορεί να προκαλέσει ένα κινητό που αποσυντίθεται αργά στον πάτο της θάλασσας, υπάρχουν και άλλες παράμετροι. Κι αν τα ψάρια μάθουν να το χειρίζονται κι αρχίσουν να τηλεφωνάνε; Βασανίζομαι από εφιάλτες στους οποίους χτυπάει το τηλέφωνο, το σηκώνω και ακούω μια πνιγμένη φωνή να μου λέει "Εσύ δεν έφαγες τη μάνα μου με λαδολέμονο στα κάρβουνα προχτές; Ετοιμάσου να πληρώσεις" και άντε μετά να ξαναμπώ εγώ στη θάλασσα, που όλα τα μπαρμπούνια του Αιγαίου θα έχουν επικηρύξει τα καλοξυρισμένα ποδαράκια μου. Φαντάσου να έχεις μπει στο chat της βόνταφον και να συνομιλείς με έναν ροφό. Φαντάσου να σου έρχεται μήνυμα με δυο σταυρωμένα ψαροκόκαλα, μπουρμπουλήθρες και μυρωδιά ψαρίλας.

Ενώ ένα κινητό που επιπλέει αμέριμνο στην επιφάνεια της θάλασσας δεν ενοχλεί κανέναν. Όλο και κάποιος ψαράς θα το μαζέψει, θα το στεγνώσει και μετά θα στο πουλήσει στο Μοναστηράκι ώστε εσύ να μπορέσεις να το ξαναπετάξεις στη θάλασσα και έτσι να συμβάλλεις στην αρμονική λειτουργία της φύσης.

End of transmission.-

Οι περιπέτειες ενός έλληνα I (based on a true story)

"Real stupidity beats artificial intelligence any time" - Terry Pratchett

Ήταν μια μέρα σαν όλες τις άλλες. Με ξύπνησε ο θόρυβος των διαστημοπλοίων που αποβίβαζαν αρχαίους έλληνες από την Ανδρομέδα στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας. "Από τότε που άρχισε ο διαγαλαξιακός πόλεμος δε μπορούμε να κοιμηθούμε από τη φασαρία" σκέφτηκα και πήγα να δω αν είχε πιάσει κανέναν βρυκόλακα η παγίδα το βράδυ. Πράγματι, ένα νεκροζώντανο όργανο του σατανά (και των εβραίων) είχε αιχμαλωτιστεί από την ευφυή συσκευή που είχαν ανακαλύψει οι Έψιλον το 125,000,058,307,582 π.Χ. "Στο πυρ το εξώτερον" ψέλλισα καθώς βύθιζα το σταυρό στην καρδιά του. Έριξα λίγο αλάτι πίσω απ'τον ώμο μου κι είπα το πάτερ ημών 3 φορές για να μη με πιάσει το μάτι. Άλλος ένας εχθρός του ελληνισμού είχε εξαφανιστεί

Σύμφωνα με τα έθιμα των προγόνων μας γύμνασα το σώμα μου με Απολλώνεια Γυμναστική, την οποία οι παρολίγο δυνάστες και νυν κυνηγημένοι του Πανανθρώπινου πολιτισμού των Έψιλον ΚινεζοΙνδοΓιαπωνέζοι είχαν κλέψει και βλασφήμως αποκαλέσει "γιόγκα". Έχοντας υποστεί πλήρη ψυχική και (ή καλύτερα τε) σωματική ανάταση, ευχαρίστησα το Δία και τον Άγιο Νικόλαο και έβγαλα λίγο μέλανα ζωμό απ'την κατάψυξη να ξεπαγώνει για μεσημεριανό.

Τοποθέτησα τη νυχτερινή μου χλαμύδα στο πλάι του κρεβατιού μου κι ετοιμάστηκα για το λουτρό μου σε γάλα κατσίκας (λέγεται επίσης και αφροελληνικό ντους). Η Αεσθόη, η σύντροφος μου, είχε ήδη ετοιμάσει την καρδάρα και τώρα έστελνε ηλεκτρομαγνητικό mail στα πεθερικά μου στον Πλούτωνα. "Θέλουμε καινούριο ποντίκιον" μου είπε με χαμόγελο Αφροδίτης "και αν πας στην Υπεραγορά (super market) πάρε και βούτυρο". "Τι μάρκα να πάρω;" "Ή ταν ή επί τας, καλά είναι και τα δύο" μου είπε κι έστρεψε το βλέμμα της πίσω στην οθόνη.

Το Κορινθιακού ρυθμού σπίτι μου βρίσκεται βόρεια της Πνύκας, στην Πυθαγόρεια συνοικία, όπου υπάρχουν πολλές Υπεραγορές, οπότε αποφάσισα να αφήσω το εκατόιππο αυτοκινούμενο στο δωρικό γκαράζ. Καθοδόν προς την Υπεραγορά απασχολήθηκα λίγη ώρα με το να κοιτάω τη βιτρίνα του καταστήματος μουσικών οργάνων της περιοχής. Τη λύρα μου από καύκαλο Ζακυνθινής χελώνας δεν την αλλάζω με τίποτα, αν και ομολογώ ότι οι αυλοί στην προθήκη ήταν εξόχως θελκτικοί. Στο κατάστημα υπερηλεκτρομαγνητικών συσκευών κοντοστάθηκα για να ακούσω την εκπομπή μέσω ενός ενεργοποιημένου τηλεμεταδότη (TV): "Εξαρθρώθηκε άλλη μια εβραιοκινεζικοβαυαρομογγολική συνομωσία εναντίον της Ελλάδας" ανέφερε η αγγελιοφόρος. Καταραμένοι εχθροί του ελληνισμού! Πότε θα σταματήσετε να περνάτε τη μέρα σας πάνω από ένα χάρτη της Ελλάδας σκαρφιζόμενοι χίλιους τρόπους για να σταματήσετε την κυριαρχία μας; Πότε θα δεχτείτε επιτέλους ότι η Φύση σας έχει κάνει φυλετικά κατώτερους και δε μπορείτε να τα βάλετε μαζί μας; Εμείς ανακαλύψαμε τη νανοτεχνολογία, τη ρομποτική, τη διαστημική πτήση και το φραπέ όταν εσείς κοιμόσασταν ακόμα πάνω στα δέντρα!

Το μάτι μου πήρε μια φωλιά από καλικάντζαρους στο πεζοδρόμιο. Τη στιγμή που το σανδάλι μου ήταν έτοιμο να λιώσει το κεφάλι ενός από τα δαιμονικά πλάσματα, ένιωσα ένα χέρι να με χτυπάει στον ώμο: "Γειά σου, είμαι ο Batman. Οι καλικάντζαροι είναι φίλοι μου, σε παρακαλώ μην τους πειράξεις". "Ήταν το τελευταίο λάθος της μίζερης ζωής σου που ακούμπησες έναν έλληνα νυχτεριδοεβραίε" είπα κοφτά, αποφασιστικά πριν τον λιώσω με το λέιζερ που τράβηξα γρήγορα από το αρχαιοελληνικό τσαντάκι μου. Γύρισα το άψυχο κορμί του, κατέβασα το παντελόνι του και του έκοψα την ουρά, θ'αποτελούσε πια μια ακόμα περήφανη προσθήκη στην τροπαιοθήκη μου.

(δεν μπορώ να βρω άλλες βλακείες να γράψω τέτοια ώρα που'ναι)

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 06, 2006

Τι να μας πουν κι οι Ταλιμπαν

Εντάξει, είμαι από τους τελευταίους που θα ισχυριστούν πως εκπλήσσονται από μια ακόμη εκδήλωση ακραίων αντιλήψεων στη χώρα μας, ειδικά στο θρησκευτικό πεδίο μιας και προέρχομαι από μια κατεξοχήν φονταμενταλιστική περιοχή και έχω συνηθίσει να με κυκλώνουν χωροχρονικές ζώνες μεσαίωνα. Παρόλα αυτά την έπαθα πάλι...

Τι είναι όλη αυτή η ιστορία που βλέπω και διαβάζω τις τελευταίες μέρες με τις εξομολογήσεις στα σχολεία; Πήγαιναν λέει με τα τσούρμα οι ιερείς τις περιόδους των μεγάλων θρησκευτικών γιορτών κι εξομολογούσαν μέσα στις σχολικές αίθουσες παιδιά δημοτικού έως λυκείου! "Δε μπορεί", λέω, "κάποιος βαρεμένος παπάς κανενός χωριού θα πήγε και θα το έκανε θέμα το Star, σιγά μη γίνονται τέτοια πράγματα μετά τη χούντα". Αμ δε!

Κάνοντας μια αναζήτηση στο ίντερνετ έπαθα την πλάκα μου! Με τις ευλογίες του (Τζέκιλ) Υπουργείου Παιδείας & (Χάιντ) Θρησκευμάτων η πρακτική της εξομολόγησης ανηλίκων υφίσταται (σόρρυ, ζει και βασιλεύει) σ'ολόκληρη την επικράτεια! Εύβοια, Μαγνησία, Αιτωλοακαρνανία, Σέρρες, Αττική, περάστε κόσμε! Στην Αιτωλοακαρνανία γίνεται με εγκύκλιο του τοπικού γραφείου εκπαίδευσης γιατί σύμφωνα με τη διευθύντρια "έχουμε ελληνορθόδοξο πολιτισμό και έτσι πρέπει να γίνει" (!!!!!!!!), στην Εύβοια ανακοινώνεται απο τις εφημερίδες ότι επίκειται κύμα εξομολογήσεων (!!!!!), η δε ενορία Αγίου Νεκταρίου Κηφισιάς έχει την πραγματοποίηση εξομολογήσεων σε σχολικές αίθουσες στην ιστοσελίδα της!!!!!

Το όλο θέμα ξεσκεπάστηκε -αν μπορώ να το πω έτσι γιατί μπροστά στα μάτια μας ήταν τόσο καιρό αλλά είμασταν πολύ χαζοί για να το δούμε- ευρέως όταν επενέβη ο Συνήγορος του Πολίτη και έθεσε νομικό βέτο στο συγκεκριμένο φαινόμενο φανατισμού, οπότε αναγκάστηκε το μαύρο το ΥΠΕΠΘ να εκδώσει εγκύκλιο που να αποθαρρύνει τέτοια φαινόμενα (η οποιαδήποτε εγκύκλιος αποστέλλεται στα σχολεία έχει μη δεσμευτικό χαρακτήρα). Τα πήρε κι ο Χριστόδουλος καθώς φαίνεται, μιας και συγκάλεσε σύνοδο για να συζητηθεί το θέμα και αναμένεται τις προσεχείς μέρες ένας νέος κύκλος ανούσιων συζητήσεων στα τηλε-παράθυρα με καταπληκτικά επιχειρήματα του στυλ "βγάζουμε το χριστό απ'τα σχολεία", "θα γίνουμε όλοι άθεοι", "η εκκλησία είναι η ιστορία αυτού του τόπου", "είμαστε όλοι ορθόδοξοι" και λοιπές κοινότυπες παπαρολογίες.

Πραγματικά δε γουστάρω καν να δώσω ούτε ένα επιχείρημα όσον αφορά το γιατί είναι εγκληματικό να υφίστανται τέτοια φαινόμενα τη σήμερον ημέρα, αρκούμαι μόνο να πω ότι όποιος έχει αντίρρηση επί τούτου έχει σκατά στον εγκέφαλο -έτσι απλά, χωρίς συζήτηση.

Υ.Γ. Το "χρυσό" σε θέματα θρησκευτικής μισαλλοδοξίας τυπικά το πήραν οι Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν. Στις καρδιές μας όμως η ελλάδα είναι πανάξια και παντοτινά η "χρυσή" πρωταθλήτρια

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 05, 2006

Ο φραπέ(ς) και η αμπελοφιλοσοφία

Απόψε παίζουν οι Placebo, ένα γκρουπ με ένα από τα πιο πετυχημένα και έξυπνα ονόματα (placebo=το ζαχαρωμένο νεράκι που παρουσιάζουν οι γιατροί σαν φάρμακο στους γέρους και στις γριές που τους πρήζουν ότι πήραν μια-δυο ανάσες το προηγούμενο βράδυ που δε τους πολυάρεσαν άρα είναι θανατηφόρα άρρωστοι και παραδόξως(ναι,καλά) δουλεύει πάντα), γεγονός το οποίο απεικονίζεται και στην ποιότητα της μουσικής τους, η οποία είναι ομολογουμένως εξαιρετική. Δηλώνω ότι τους μισώ για λόγους που δεν έχουν καμμία σχέση με τους ίδιους ή τη μουσική τους και εύχομαι να παίξουν χάλια (πολύ χλωμό) και να ξενερώσει το κοινό σε βαθμό που να μη θέλει να τους ξανακούσει και να πετάξει όλα τα cd τους που ήδη έχει.

Κατά τα άλλα οι επαναλήψεις του Talent Show συνεχίζονται και όσο χορταστικά διασκεδαστικό και αν είναι αυτό για εμάς τους απλούς νυχτερινούς τηλεθεατές, τα πράγματα για τον πλανήτη μας δεν είναι καθόλου ευχάριστα: μετά από την πλήρη εξακρίβωση της κατάντιας του ανθρωπίνου είδους και του πολιτισμού του μέσω (και) αυτής της εκπομπής της ελληνικής τηλεόρασης, ο μυστικός εξωγήινος πράκτορας που έχει σταλθεί να εκτιμήσει την πιθανότητα επιτυχίας εισβολής κάνει σίγουρα ενθουσιασμένος το διαγαλαξιακό τηλεφώνημα στο ηλιακό σύστημα του Αλγκόλ

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 04, 2006

Η απορία της ημέρας

Γιατί όλα τα τραγούδια του Μιλτιάδη Πασχαλίδη μοιάζουν μεταξύ τους;
(αφορμή οι "κλώνοι" Πηνελόπη και Βυθισμένες Άγκυρες, ιδανικά για γηπεδικό αληλούια σε φεστιβάλ της ΚΝΕ)

Συμβουλή προς ναυτιλομένους: Αν είναι να πάτε σε κανα τέτοιο φεστιβάλ, προτιμήστε τη μέρα που θα παίζουν οι Πυξ Βλαξ. Στάνταρ θα πουν το Μια συνουσία μυστική, και στον συγκινητικό στίχο "πετάς τα ρούχα σου ψηλά" όλοι οι βλάκες φαν θα πετάξουν όντως ψηλά μπλουζάκια, μπουφάν, ζακέτες, σουτιέν, ο,τι έχουν πρόχειρο.

Ακονίστε τα αντανακλαστικά σας και παίζει να φύγετε με γκαρνταρόμπα.

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 03, 2006

Μπράβο ρε ομάδα

...και μπράβο και στους Ισπανούς που μας κέρδισαν, πραγματικά ήταν κάτι το εξαιρετικά δύσκολο να κερδίσεις μια ομάδα σαν τη δική μας.

Τώρα ελπίζω να αρχίσει να καταλαβαίνει η άμπαλη σε όλα τα σπορ φίλαθλη ελλάδα ότι δε μετράνε μόνο οι τίτλοι μιας ομάδας στην απόδωση χαρακτηρισμών σε αυτή αλλά η συνολική εικόνα της, τόσο διαχρονικά όσο και σε συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο. Μακάρι τα μαθήματα που παίρνουμε τόσα χρόνια από αυτή την ΟΜΑΔΑΡΑ, την ελλάδα του μπάσκετ, να μας γίνουν βίωμα κάποια στιγμή για να συνειδητοποιήσουμε επιτέλους πως το να απαιτούμε από τις ομάδες που υποστηρίζουμε να έχουν ως μονόδρομο το "θρίαμβο" είναι κάτι το τελείως ανεγκέφαλο.

Είναι η θέληση να πας παραπάνω, η απόλυτη πίστη στις δυνατότητές σου, η συνειδητοποίηση ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο για σένα ακριβώς επειδή τίποτα δεν είναι αδύνατο για τον καθένα, είναι η λυσσαλέα προσπάθεια, είναι το πνεύμα του νικήτή που δίνουν την αρχοντιά στον ηττημένο όταν δεν έρχεται η νίκη και το χαμόγελο της ολοκλήρωσης όταν αυτό συμβαίνει.

Πέρα απ'τις πλάκες, τα πειράγματα και όλα τα υπόλοιπα εύθυμα και μη συναφή του αθλητισμού, υπάρχουν στην έννοιά του αυτά τα τεράστια βιωματικά μαθήματα. Η ελλάδα του μπάσκετ τα μαθαίνει όλα και μας τα διδάσκει με τη σειρά της. Ας στήσουμε αυτί

Υ.Γ. Η ομάδα της αμερικής, με την κολλοσιαία ιστορία στο χώρο του μπάσκετ, έδωσε απλόχερα τα ίδια μαθήματα παιδείας μετά την ήττα της την Παρασκευή, έπειτα απο μια καταπληκτική εμφάνιση απέναντι σε έναν επίσης καταπληκτικό αντίπαλο. Οι άνθρωποι της ομάδας της, παίχτες και παράγοντες, δίδαξαν την αξιοπρέπεια στην ήττα. Οι δηλώσεις τους, τα σχόλιά τους, η στάση τους γενικότερα με άφησαν άναυδο - όχι γιατί πίστευα πως δε θα τηρούσαν αυτή τη στάση, είναι αναμενόμενο για τέτοιες μεγάλες φιγούρες στο άθλημα όπως ο Κριτσέφσκι - αλλά γιατί δεν είμαι καθόλου συνηθισμένος ν'ακούω τέτοια αξιοπρεπή λόγια υπό τέτοιες συνθήκες. Είναι μια ομάδα που σκορπά τον μπασκετικό τρόμο στους αντιπάλους της, που κυριαρχεί παραδοσιακά και θα κυριαρχεί πάντα στο άθλημα, με ανθρώπους βγαλμένους μέσα από τα σπάργανα του και μια απύθμενη δεξαμενή ταλέντου. Μπράβο και σ'αυτούς τους μεγάλους ανθρώπους του αθλητισμού για την παρουσία τους, η αξία των οποίων μειώνεται αδίκως από τους ίδιους τους φιλάθλους και τους αθλητικογράφους τους όπως διαπιστώνω από το net.

Υ.Γ. 2 Πότε θα καταργήσει η FIBA την ανάκρουση των εθνικών ύμνων στην αρχή των παιχνιδιών επιτέλους;

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 02, 2006

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ - ΙΣΠΑΝΙΑ 74-75

Στενοχωρήθηκα πολύ απ'αυτό το αποτέλεσμα ρε γαμώτο, η Αργεντινή είναι κορυφαία ΟΜΑΔΑ με εκπληκτικούς παίχτες που βρέθηκε σε μια χάλια μέρα -αν και πάλι κόντεψε να κερδίσει- και την ήθελα στον τελικό με τους δικούς μας για να δούμε άλλη μια ματσάρα μετά από αυτή με τις ΗΠΑ. Δυστυχώς μετά τον τελικό την Κυριακή το μεσημέρι θα θυμόμαστε πάλι μόνο τον ημιτελικό και οι Ισπανοί θα μας πρήζουν μια δεκαετία με τη δικαιολογία της απουσίας του Γκασόλ! Γίνε καλά ρε Πο να σε παίξουμε κι εσένα!

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 01, 2006

Dead Birds

DEAD BIRDS (2004)
-κλικ στον τίτλο για info από το www.imdb.com-


Θριλεράκι αμερικάνικης προελεύσεως με πιασάρικο τίτλο και εξίσου πιασάρικο εξώφυλλο. Χωρίς να έχω διαβάσει καν την υπόθεση, το κατέβασα, ελπίζοντας σε ένα κρυμμένο διαμαντάκι.

Ε, δεν το βρήκα.

Πρώτα απ’ όλα να τονίσω ότι η συγκεκριμένη ταινία δεν αποφεύγει ούτε ένα από τα κλασσικά κλισέ των ταινιών τρόμου. Και δεν είναι ότι «το απαιτεί το σενάριο». Οι ήρωες πατάνε τη μπανανόφλουδα με τόση αφέλεια που πραγματικά, σε κάνει να πιστεύεις ότι ο σκηνοθέτης είχε μια λίστα με τις κλισεδιάρικες γκάφες δίπλα του και τις τσέκαρε μια-μια. Πάνε στο έρημο και -guess what? στοιχειωμένο!- σπίτι παρά τις προειδοποιήσεις του γκροτέσκου γεράκου-φάντασμα στο δρόμο τους, αγνοούν το πτώμα στην αυλή και επιμένουν να περάσουν εκεί τη νύχτα, αντιμετωπίζουν ματωμένα τέρατα και τα περνάνε για ..... αγριόγατες, ανοίγουν βιβλία μαύρης μαγείας και αντιδρούν λες και βλέπουν τσελεμεντέδες, λένε «I’ll be right back» και φυσικά ψοφάνε αμέσως μετά.... λίστα σου λέω, ελάχιστα τους ξεφύγανε.

Απ’ ότι έχετε καταλάβει μέχρι τώρα, λαβές για να γίνει μια πρώτης τάξεως παρωδία υπήρχαν πάρα πολλές. Δεν εκμεταλλεύτηκαν όμως καμία. Αντίθετα προσπάθησαν να πάρουν στα σοβαρά όλο αυτό το συρφετό χαζομάρας και προβλεψιμότητας που μόλις περιέγραψα. Κρίμα.

Στα συν της ταινίας βρίσκονται τα σκηνικά, τα κοστούμια, η υπόκριση των ηθοποιών και τα καλοζυγισμένα εφέ. Ήταν όλα –αν όχι άψογα– πάρα πολύ καλά για μια low-budget ταινία. Αλλά και πάλι, όλα πήγαν στο βρόντο, γιατί φυσικά δεν γίνεται να την κρατήσουν αυτά αν το σενάριο έχει περισσότερες τρύπες κι από σουρωτήρι. Έχασαν έτσι και την τελευταία τους ελπίδα για να χαρακτηριστεί το όλο πόνημα “cult”. Ούτε καν B-Movie δεν μπορείς να την πεις. Ούτε υπερβολικά κακή. Απλά άστοχη και χαζή.

Και πέρα από μια ψόφια μπεκάτσα που πατάει κατά λάθος εις εκ των πρωταγωνιστών στην αρχή της ταινίας, δεν βρήκα ουδεμία σχέση μεταξύ του τίτλου και του περιεχομένου της.


Verdict: Να χαίρεστε που δεν είναι γνωστή ταινία κι έτσι δεν παίζει να έρθει ένα βράδυ ο φίλος σας ο Κωστάκης με το εν λόγω DVD ανά χείρας, απαιτώντας να το δείτε. Αν τραβάει η ψυχή σας χαζό θρίλερ πάρτε το Cabin Fever που παίζουν κι ωραίες γκόμενες.